Doa Nabi ketika kembali dari perjalanan: AAYIBUUN TAA`IBUUN 'AABIDUUN LIRABBINAA HAAMIDUUN

Imam Ahmad : 12501

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي إِسْحَاقَ قَالَ قَالَ أَنَسٌ أَقْبَلْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَا وَأَبُو طَلْحَةَ وَصَفِيَّةُ رَدِيفَتُهُ عَلَى نَاقَتِهِ فَبَيْنَمَا نَحْنُ نَسِيرُ إِذْ عَثَرَتْ نَاقَةُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصُرِعَ وَصُرِعَتْ الْمَرْأَةُ فَاقْتَحَمَ أَبُو طَلْحَةَ عَنْ نَاقَتِهِ قَالَ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ هَلْ ضَرَّكَ شَيْءٌ قَالَ لَا عَلَيْكَ بِالْمَرْأَةِ فَأَلْقَى أَبُو طَلْحَةَ ثَوْبَهُ عَلَى وَجْهِهِ ثُمَّ قَصَدَ الْمَرْأَةَ فَسَدَلَ الثَّوْبَ عَلَيْهَا فَقَامَتْ فَشَدَّ لَهُمَا عَلَى رَاحِلَتِهِمَا فَرَكِبَا وَرَكِبْنَا نَسِيرُ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِظَهْرِ الْمَدِينَةِ قَالَ آيِبُونَ تَائِبُونَ لِرَبِّنَا حَامِدُونَ فَلَمْ يَزَلْ يَقُولُ ذَلِكَ حَتَّى قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ

A nus è stât contât [Isma’il] di [Yahya Bin Abu Ishaq] che al à dit, [Anas] al à dit, o soi lât a cjase cul Rasulullah, Abu Thalhah e Shaffiyah che al puartave il Rasulullah sul so camêl. Intant che o cjaminavin, il camêl dal Profete Sallam al colà e lui al colà jù. Ancje Shafiya. Dopo Abu Talha al saltà dal so camêl. -Anas Bin Malik al à dit, daspò Abu Talha al à dit: “O Nabiyullah, al è alc che al fâs mâl a te? . Al rispuindè: ‘No. Baste judâ la mê femine! '. Duncje Abu Talhah al butà la sô stofe in muse, viers Shafiyah e al slungjà la sô stofe a Shafiyah. Po dopo -Shafiyyah- al si alçà e al jentrà tal so veicul, daspò ancje nô o si alçàrin e o cjaminavin fin che o jerin dongje di Medine, intant che -Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam- al diseve une preiere: ‘O sin personis che a son tornadis, a adorin Allah, a si pentin e a amìn dâ la laude’, al continuà a dî chest fin che o jerin rivâts a Medine.