Imam Ahmad : 12359
حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا حَرْبُ بْنُ مَيْمُونٍ أَبُو الْخَطَّابِ الْأَنْصَارِيُّ عَنِ النَّضْرِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَ حَدَّثَنِي نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي لَقَائِمٌ أَنْتَظِرُ أُمَّتِي تَعْبُرُ عَلَى الصِّرَاطِ إِذْ جَاءَنِي عِيسَى فَقَالَ هَذِهِ الْأَنْبِيَاءُ قَدْ جَاءَتْكَ يَا مُحَمَّدُ يَسْأَلُونَ أَوْ قَالَ يَجْتَمِعُونَ إِلَيْكَ وَيَدْعُونَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ يُفَرِّقَ جَمْعَ الْأُمَمِ إِلَى حَيْثُ يَشَاءُ اللَّهُ لِغَمِّ مَا هُمْ فِيهِ وَالْخَلْقُ مُلْجَمُونَ فِي الْعَرَقِ وَأَمَّا الْمُؤْمِنُ فَهُوَ عَلَيْهِ كَالزَّكْمَةِ وَأَمَّا الْكَافِرُ فَيَتَغَشَّاهُ الْمَوْتُ قَالَ قَالَ لِعِيسَى انْتَظِرْ حَتَّى أَرْجِعَ إِلَيْكَ قَالَ فَذَهَبَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى قَامَ تَحْتَ الْعَرْشِ فَلَقِيَ مَا لَمْ يَلْقَ مَلَكٌ مُصْطَفًى وَلَا نَبِيٌّ مُرْسَلٌ فَأَوْحَى اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ إِلَى جِبْرِيلَ اذْهَبْ إِلَى مُحَمَّدٍ فَقُلْ لَهُ ارْفَعْ رَأْسَكَ سَلْ تُعْطَ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ قَالَ فَشُفِّعْتُ فِي أُمَّتِي أَنْ أُخْرِجَ مِنْ كُلِّ تِسْعَةٍ وَتِسْعِينَ إِنْسَانًا وَاحِدًا قَالَ فَمَا زِلْتُ أَتَرَدَّدُ عَلَى رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ فَلَا أَقُومُ مَقَامًا إِلَّا شُفِّعْتُ حَتَّى أَعْطَانِي اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مِنْ ذَلِكَ أَنْ قَالَ يَا مُحَمَّدُ أَدْخِلْ مِنْ أُمَّتِكَ مِنْ خَلْقِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ مَنْ شَهِدَ أَنَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ يَوْمًا وَاحِدًا مُخْلِصًا وَمَاتَ عَلَى ذَلِكَ
اسان کي [يونس بن محمد] ٻڌايو آهي [حرب بن ميمون] ابو الخطاب الانصاري [عن نضر بن انس] کان [عن انس] چيو آهي ته الله جي رسول صلي الله عليه وسلم مون کي ٻڌايو ته، 'مان پنهنجي قوم جي انتظار ۾ بيٺو رهندس جيڪي شرع جهنم پل پار ڪندا. پوءِ عيسيٰ عليه السلام مون وٽ آيا ۽ چيو ته: 'هي اهي نبي آهن جيڪي توهان وٽ آيا، اي محمد، انهن پڇيو يا - جيئن هن چيو - توهان وٽ گڏ ٿيا ۽ الله کان دعا گهري ته انسانن کي سندس مرضي مطابق ڪيترن ئي حصن ۾ ورهايو وڃي ڇاڪاڻ ته انهن تي مصيبتون آيون هيون، ۽ ان وقت انسانن جا وات پسيني جي ٻوڏ جي ڪري بند ٿي ويا هئا، مومن ان پسيني ۾ اهڙن ماڻهن وانگر هئا جن کي فلو هو جڏهن ته ڪافر اهڙي طرح هئا جيئن انهن تي موت ڍڪيل هجي، انس بن مالڪ رضي الله عنه چيو ته؛ رسول الله صلي الله عليه وسلم عيسيٰ عليه السلام کي چيو؛ "انتظار ڪريو جيستائين مان توهان وٽ واپس نه وڃان،" انس بن مالڪ رضي الله عنه چيو؛ پوءِ نبي ڪريم صلي الله عليه وسلم عرش جي هيٺان بيٺا رهيا ۽ هڪ اهڙي شيءِ ملي جيڪا چونڊيل فرشتي ۽ رسول الله صلي الله عليه وسلم ڪڏهن به نه ڏٺي هئي، پوءِ الله عزوجل جبرائيل عليه السلام کي وحي ڪئي، محمد صلي الله عليه وسلم وٽ وڃو ۽ ان کي چئو؛ پنهنجو سر مٿي ڪريو، دعا ڪريو ته توهان کي ڏني ويندي ۽ شفاعت ڪريو، توهان کي شفاعت جي اجازت ڏني ويندي، رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو؛ "پوءِ مون کي پنهنجي امت جي شفاعت جي اجازت ڏني وئي ته هر نوانوي مان هڪ شخص کي هٽائي ڇڏيان، ۽ مون پنهنجي رب کان بار بار پڇيو، تنهن ڪري مان نه اٿيس جيستائين مون کي شفاعت جي اجازت نه ملي، جيستائين الله عزوجل مون کي پنهنجي ڪلام سان اهو سڀ عطا نه ڪيو؛ اي محمد صلي الله عليه وسلم، پنهنجي قوم کي ان شخص سان شامل ڪريو جيڪو هڪ ڏينهن لاءِ به شاهدي ڏئي ته الله کان سواءِ ڪو به معبود نه آهي، جيڪو ان کي قبول ڪري ۽ ان حالت ۾ مري وڃي."