Imam Ahmad : 12157
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنِي حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا غَزَا قَوْمًا لَمْ يَغْزُ بِنَا لَيْلًا حَتَّى يُصْبِحَ فَإِنْ سَمِعَ أَذَانًا كَفَّ عَنْهُمْ وَإِنْ لَمْ يَسْمَعْ أَذَانًا أَغَارَ عَلَيْهِمْ
Guri [Sulaiman] esan digu [Isma'il] esan zidan [Humaid] [Anas bin Malik] [Anas bin Malik], hain zuzen ere, sallallaahu'alaihi wa Sallam profetak, herri baten aurka borrokatzen bazuen, ez zuela gauez goizera arte hasten, otoitzerako deia entzuten bazuen, atzeratu egiten zuela, eta orduan otoitzerako deia erasotzen ez bazion.