Imam Ahmad : 11944

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ أَنَسٍ قَالَ خَطَبَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى جُلَيْبِيبٍ امْرَأَةً مِنْ الْأَنْصَارِ إِلَى أَبِيهَا فَقَالَ حَتَّى أَسْتَأْمِرَ أُمَّهَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَعَمْ إِذًا قَالَ فَانْطَلَقَ الرَّجُلُ إِلَى امْرَأَتِهِ فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهَا فَقَالَتْ لَاهَا اللَّهُ إِذًا مَا وَجَدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا جُلَيْبِيبًا وَقَدْ مَنَعْنَاهَا مِنْ فُلَانٍ وَفُلَانٍ قَالَ وَالْجَارِيَةُ فِي سِتْرِهَا تَسْتَمِعُ قَالَ فَانْطَلَقَ الرَّجُلُ يُرِيدُ أَنْ يُخْبِرَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِذَلِكَ فَقَالَتْ الْجَارِيَةُ أَتُرِيدُونَ أَنْ تَرُدُّوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمْرَهُ إِنْ كَانَ قَدْ رَضِيَهُ لَكُمْ فَأَنْكِحُوهُ فَكَأَنَّهَا جَلَّتْ عَنْ أَبَوَيْهَا وَقَالَا صَدَقْتِ فَذَهَبَ أَبُوهَا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنْ كُنْتَ قَدْ رَضِيتَهُ فَقَدْ رَضِينَاهُ قَالَ فَإِنِّي قَدْ رَضِيتُهُ فَزَوَّجَهَا ثُمَّ فُزِّعَ أَهْلُ الْمَدِينَةِ فَرَكِبَ جُلَيْبِيبٌ فَوَجَدُوهُ قَدْ قُتِلَ وَحَوْلَهُ نَاسٌ مِنْ الْمُشْرِكِينَ قَدْ قَتَلَهُمْ قَالَ أَنَسٌ فَلَقَدْ رَأَيْتُهَا وَإِنَّهَا لَمِنْ أَنْفَقِ بَيْتٍ فِي الْمَدِينَةِ

Al à dit [Abdurrazzaq] al à dit, al à dit [Ma’mar] di [Tsabit Al Bunani] di [Anas] al à dit; Il Rasulullah al proponè une femine ansar a so pari par Julaibib. Alore il pari de femine al disè; “O domandarò la aprovazion di sô mari”. Duncje il Profete al à dit: ‘Sì, alore’. Anas al disè; Cussì l’om al le a cjatâ la sô femine, al i contà la notizie e la sô femine i rispuindè; “No, par Allah, o juri di dî no, Nol à cjapât nuie altri che Julaibib? , ancje se o vin impedît di fâ cussì e cussì? '. In chel timp, la fantate daûr de sô cuvierture e sintû la conversazion. Cuant che l’om al jere daûr a lâ a ripuartâ la materie al Profete, la fantate e disè; ‘Vuei tornâ la cuistion al Rasulullah? Se al è content di te alore maridami dome,’ come se la fantate e no ves dât nissune atenzion ae opinion dai siei gjenitôrs. Alore ducj i doi a disevin; ‘Tu âs reson’, alore il pari de fantate al le al Profete, alore al disè; ‘Se il re al è content di lui alore o sin contents ancje nô,’ al disè: ‘Invezit o soi content,’ alore al maridà la sô fie. Duncje la citât di Medine e jere in disordin. Plui tart chê dì, Julaibib al jere daûr a vuidâ il so veicul - sul cjamp di bataie -, dopo che la int lu cjatà copât, intant che ator di lui a jerin une vore di personis dai politeiscj che al veve copât'. Anas al disè; “Pardabon o ai viodût plui tar che la femine e jere une des personis che a davin plui almose inte citât di Medine.”