Imam Ahmad : 11737

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ هِشَامِ بْنِ زَيْدٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُ أَنْفَجْنَا أَرْنَبًا بِمَرِّ الظَّهْرَانِ قَالَ فَسَعَى عَلَيْهَا الْغِلْمَانُ حَتَّى لَغِبُوا قَالَ فَأَدْرَكْتُهَا فَأَتَيْتُ بِهَا أَبَا طَلْحَةَ فَذَبَحَهَا ثُمَّ بَعَثَ مَعِي بِوَرِكِهَا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَبِلَ

Безгә [Ваки] әйтте, безгә [Сю'ба] әйтте [Хисьям бин Зәйд] әйтте: Мин [Әнәс бин Мәлик] әйткәнен ишеттем: "Мәрр әҗ-Җәһранда бер куян безнең яннан үтте", - диде Әнәс әйтте; "Балалар арыганчы аны алырга тырышалар". Әнәс әйтте: "Мин аны тотып Әбү Талхага алып килдем, аннары ул аны суйды, аннары миңа куянның күкрәген Пәйгамбәргә салла-галәйһиссәлам алып килергә кушты, һәм ул аны кабул итте".