Imam Ahmad : 11634

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الزُّهْرِيِّ سَمِعَهُ مِنْ أَنَسٍ قَالَ قَدِمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ وَأَنَا ابْنُ عَشْرٍ وَمَاتَ وَأَنَا ابْنُ عِشْرِينَ وَكُنَّ أُمَّهَاتِي تَحُثُّنِي عَلَى خِدْمَتِهِ فَدَخَلَ عَلَيْنَا فَحَلَبْنَا لَهُ مِنْ شَاةٍ دَاجِنٍ وَشِيبَ لَهُ مِنْ بِئْرٍ فِي الدَّارِ وَأَعْرَابِيٌّ عَنْ يَمِينِهِ وَأَبُو بَكْرٍ عَنْ يَسَارِهِ وَعُمَرُ نَاحِيَةً فَشَرِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ عُمَرُ أَعْطِ أَبَا بَكْرٍ فَنَاوَلَ الْأَعْرَابِيَّ وَقَالَ الْأَيْمَنُ فَالْأَيْمَنُ و قَالَ سُفْيَانُ مَرَّةً الزُّهْرِيُّ أَخْبَرَنَا أَنَسٌ

Безгә [Суфиян]га [әз-Зүһридән] сөйләгән, ул моны [Әнәстән] ишеткән, ул болай дигән: «Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәлам Мәдинәгә килгән, миңа нибары ун яшь иде, ә ул үлгәндә миңа егерме яшь иде, Пәйгамбәрнең хатыннары минем әнием иде, алар мине аңа хезмәт итәргә өндәделәр. Ул безнең өйгә кергәч, без аңа өй коесы суы белән кушылган кәҗә сөтен бирдек, ә бер бәдәви гарәп аның уң ягында, ә Әбу Бәкер белән Гомәр сул ягында иде. Аннары Рәсүл саллаһу галәйһи вәссәлам аны эчте, Гомәр: «Әбу Бәкергә бир!» – диде. Ул стаканны алды һәм: «Уң яктан башлагыз», – диде. Башка бер очракта Суфиян: «Әз-Зүһри әйтте, Әнәс безгә сөйләде», – диде.