Imam Ahmad : 11629

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَنَسٍ قَالَ آخِرُ نَظْرَةٍ نَظَرْتُهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ الِاثْنَيْنِ كَشَفَ السِّتَارَةَ وَالنَّاسُ خَلْفَ أَبِي بَكْرٍ فَنَظَرْتُ إِلَى وَجْهِهِ كَأَنَّهُ وَرَقَةُ مُصْحَفٍ فَأَرَادَ النَّاسُ أَنْ يَتَحَرَّكُوا فَأَشَارَ إِلَيْهِمْ أَنْ اثْبُتُوا وَيَلْقَى السَّجْفَ وَتُوُفِّيَ فِي آخِرِ ذَلِكَ الْيَوْمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

اسان کي [سفيان]، [از زهري]، [انس] کان، ٻڌايو ته هن چيو ته: 'آخري ڀيرو مون رسول الله ﷺ کي سومر جي ڏينهن ڏٺو، جڏهن پاڻ پنهنجي ڪمري جا پردا کوليا، جڏهن ته ان وقت ماڻهو ابوبڪر جي پويان هئا. مون کي سندس چهرو ڪاغذ جي صاف چادر وانگر نظر آيو. ماڻهو هلڻ چاهيندا هئا - ساڻس ملڻ لاءِ - پر هن خاموش رهڻ جو اشارو ڏنو، هو مسڪرايو ۽ پوءِ پاڻ ﷺ ڏينهن جي آخر ۾ فوت ٿي ويا.'