Imam Ahmad : 11602
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَسْأَلُونِي عَنْ شَيْءٍ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ إِلَّا حَدَّثْتُكُمْ قَالَ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ حُذَافَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَنْ أَبِي قَالَ أَبُوكَ حُذَافَةُ فَقَالَتْ أُمُّهُ مَا أَرَدْتَ إِلَى هَذَا قَالَ أَرَدْتُ أَنْ أَسْتَرِيحَ قَالَ وَكَانَ يُقَالُ فِيهِ قَالَ حُمَيْدٌ وَأَحْسَبُ هَذَا عَنْ أَنَسٍ قَالَ فَغَضِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ عُمَرُ رَضِينَا بِاللَّهِ رَبًّا وَبِالْإِسْلَامِ دِينًا وَبِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَبِيًّا نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ غَضِبِ اللَّهِ وَغَضِبِ رَسُولِهِ
আমাক [ইবনে আবু আদি] [হুমাইদ]ৰ পৰা [আনাছ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ ক’লে; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে, ‘আপুনি মোক কিয়ামতৰ দিনলৈকে কোনো কথা সুধিব নোৱাৰিব যদিহে মই ইয়াৰ উত্তৰ নিদিওঁ’। অনাছে ক’লে; গতিকে আব্দুল্লা বিন হুজ্জাফাহে সুধিলে; 'হে আল্লাহৰ ৰাছুল, মোৰ পিতৃ কোন?' তেওঁ ক’লে: ‘তোমাৰ পিতৃ হুদজাফা’। তেতিয়া মাকে ক’লে; 'এই প্ৰশ্নটোৰ পৰা কি বিচাৰে?' আব্দুল্লাই উত্তৰ দিলে, ‘মই জিৰণি ল’ব বিচাৰো’। অনাছে ক’লে; 'আব্দুল্লা সদায় কথা-বতৰাৰ বিষয়'। হুমাইদে ক’লে; 'মই ভাবো এইটোৱেই আনাছে কৈছিল'। গতিকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ খং উঠিল। উমৰে তেতিয়া ক’লে; 'আমি আল্লাহক আমাৰ ৰাব হিচাপে, ইছলামক আমাৰ ধৰ্ম হিচাপে আৰু মহম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক আমাৰ নবী হিচাপে সন্তুষ্ট, আমি আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুলৰ ক্ৰোধৰ পৰা আল্লাহৰ ওচৰত আশ্ৰয় লওঁ'।