Imam Ahmad : 11581

حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ حُمَيْدٍ قَالَ سُئِلَ أَنَسٌ هَلْ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ فَقَالَ قِيلَ لَهُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَحَطَ الْمَطَرُ وَأَجْدَبَتْ الْأَرْضُ وَهَلَكَ الْمَالُ قَالَ فَرَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى رَأَيْتُ بَيَاضَ إِبْطَيْهِ فَاسْتَسْقَى وَلَقَدْ رَفَعَ يَدَيْهِ فَاسْتَسْقَى وَلَقَدْ رَفَعَ يَدَيْهِ وَمَا نَرَى فِي السَّمَاءِ سَحَابَةً فَلَمَّا قَضَيْنَا الصَّلَاةَ حَتَّى إِنَّ قَرِيبَ الدَّارِ الشَّابَّ لَيُهِمُّهُ الرُّجُوعَ إِلَى أَهْلِهِ قَالَ فَلَمَّا كَانَتْ الْجُمُعَةُ الَّتِي تَلِيهَا قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ تَهَدَّمَتْ الْبُيُوتُ وَاحْتُبِسَتْ الرُّكْبَانُ فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ سُرْعَةِ مَلَالَةِ ابْنِ آدَمَ وَقَالَ اللَّهُمَّ حَوَالَيْنَا وَلَا عَلَيْنَا فَتَكَشَّطَتْ عَنْ الْمَدِينَةِ

اسان کي [ابن ابو عدي] [حميد] کان ٻڌايو آهي ته؛ [انس] کان هڪ سوال پڇيو ويو هو ته؛ 'ڇا رسول الله ﷺ نماز ۾ هٿ بلند ڪندا هئا؟' پوءِ هن جواب ڏنو؛ 'جڏهن جمعي تي رسول الله ﷺ کي چيو ويو ته؛ 'يا رسول الله ﷺ، مينهن ان وقت نه پوندو آهي جڏهن زمين سڪي ويندي آهي ۽ دولت تقريبن ختم ٿي ويندي آهي!' انس چيو؛ 'پوءِ رسول الله ﷺ پنهنجا هٿ بلند ڪيا ته جيئن سندس بغلون اڇيون نظر اچن، پوءِ مينهن جي درخواست ڪئي. بيشڪ هن مينهن جي درخواست ڪندي هٿ بلند ڪيا هئا، بيشڪ هن پنهنجو هٿ بلند ڪيو هو، پر اسان آسمان ڪڪر نه ڏٺو. پوءِ جڏهن اسان نماز ختم ڪئي ته مينهن وسي پيو ته هڪ نوجوان جيڪو پنهنجي گهر جي ويجهو هو، ان جي گهر وڃڻ کان سواءِ ٻيو ڪو به ارادو نه هو.' انس چيو؛ 'ٻئي جمعي تي ماڻهو رسول الله ﷺ سان مليا ۽ چيو؛' 'يا رسول الله، اسان جا گهر تباهه ٿي ويا آهن ۽ اسان جون گاڏيون گذري نه ٿيون سگهن - ڇاڪاڻ ته اهي پاڻي ۾ ٻڏي ويا آهن -!' پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم مسڪرايو ڇاڪاڻ ته ماڻهو تمام جلدي بور ٿي ويندا آهن، ان کان پوءِ دعا گهريائين؛ 'اللهم حولنا والا علينا - اي الله، هڪجهڙو مينهن وساءِ، صرف اسان تي نه -، پوءِ مينهن سڄي مديني ۾ هڪجهڙو پکڙجي ويو'.