Imam Ahmad : 11498
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ يُونُسَ حَدَّثَنَا أَبُو الْوَدَّاكِ جَبْرُ بْنُ نَوْفٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ أَصَبْنَا حُمُرًا يَوْمَ خَيْبَرَ فَكَانَتْ الْقُدُورُ تَغْلِي بِهَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا هَذِهِ فَقُلْنَا حُمُرٌ أَصَبْنَاهَا فَقَالَ وَحْشِيَّةٌ أَوْ أَهْلِيَّةٌ قَالَ قُلْنَا لَا بَلْ أَهْلِيَّةٌ قَالَ اكْفِئُوهَا قَالَ فَكَفَأْنَاهَا
Esan digu [Waki'] [Yunus]-tik esan digu, esan digu [Abul Waddak Jabr bin Nauf] [Abu Sa'id]-ek esan du; 'Khaibar gerran himar asko lortu genuen, gero himar haragia egosi zen gure lapikoetan, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak galdetu zuen: 'Zer da hau?' erantzuten dugu; «Hau da lortu dugun himar haragia», esan zuen: «Himar basatia ala etxekotua?». Abu Sa'idek esan zuen; Orduan erantzun genion; 'Himar maskota', esan zuen: 'isuri ezazu!' beraz, isuri genuen'.