Imam Ahmad : 11475
حَدَّثَنَا عَفَّانُ وَحَسَنٌ قَالَا ثَنَا حَمَّادٌ عَنْ بِشْرِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّهُ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدْعُو بِعَرَفَةَ قَالَ حَسَنٌ وَيَرْفَعُ يَدَيْهِ هَكَذَا يَجْعَلُ ظَاهِرَهُمَا فَوْقَ وَبَاطِنَهُمَا أَسْفَلَ وَوَصَفَ حَمَّادٌ وَرَفَعَ حَمَّادٌ يَدَيْهِ وَكَفَّيْهِ مِمَّا يَلِي الْأَرْضَ
['Affan] eta [Hasan] esan ziguten; esan digu [Hammad] [Bisyr bin Harb] [Abu Sa'id Al Khudri] esan zuela; "Alai Sallallahu 'alaihi wasallam Messenger Arafaten otoitz egin zuen", esan zuen Hasanek; «Eskuak horrela altxatu zituen —ahurren atzealdea gora begira jarri zuen eta eskuen barrualdea lurrera begira—. Eta Hammadek ere hau partekatzen du; eskuak altxatu zituen, bi palmondoak lurrari begira zituela.