Imam Ahmad : 11250
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ عَنِ الْحَسَنِ أَنَّ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَمْنَعَنَّ رَجُلًا مَهَابَةُ النَّاسِ أَنْ يَقُومَ بِحَقٍّ إِذَا عَلِمَهُ قَالَ ثُمَّ بَكَى أَبُو سَعِيدٍ قَالَ قَدْ وَاللَّهِ شَهِدْنَاهُ فَمَا قُمْنَا بِهِ
A erenikem [‘Affan] a apasa; a fen erenikich [Hammad] seni [‘Ali bin Zaid] seni [Al Hasan] pwe [Abu Sa’id Al Khudri] a apasa; Iei alon Al Hasan: ‘Esap wor emon leimi epwe pinepin seni an epwe amwochu ewe enlet a silei pokiten an niuokkus ngeni aramas.’ Al Hasan a apasa; Iwe, Abu Sa’id a puchor, a apasa; ‘Ren Allah, sia fen kuna, nge sise apwonueta’.