Imam Ahmad : 11153

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ عَنْ الْجُرَيْرِيِّ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ قَالَ سَأَلْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ عَنْ الصَّرْفِ فَقَالَ يَدٌ بِيَدٍ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ لَا بَأْسَ فَلَقِيتُ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ فَأَخْبَرْتُهُ أَنِّي سَأَلْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ عَنْ الصَّرْفِ فَقَالَ لَا بَأْسَ فَقَالَ أَوَقَالَ ذَاكَ أَمَّا إِنَّا سَنَكْتُبُ إِلَيْهِ فَلَنْ يُفْتِيَكُمُوهُ قَالَ فَوَاللَّهِ لَقَدْ جَاءَ بَعْضُ فِتْيَانِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِتَمْرٍ فَأَنْكَرَهُ فَقَالَ كَأَنَّ هَذَا لَيْسَ مِنْ تَمْرِ أَرْضِنَا فَقَالَ كَانَ فِي تَمْرِنَا الْعَامَ بَعْضُ الشَّيْءِ وَأَخَذْتُ هَذَا وَزِدْتُ بَعْضَ الزِّيَادَةِ فَقَالَ أَضْعَفْتَ أَرْبَيْتَ لَا تَقْرَبَنَّ هَذَا إِذَا رَابَكَ مِنْ تَمْرِكَ شَيْءٌ فَبِعْهُ ثُمَّ اشْتَرِ الَّذِي تُرِيدُ مِنْ الثَّمَرِ

Al è stât leât a nô [Isma’il] di [Al Jurairi] di [Abu Nadlrah] al à dit; O ai domandât a Ibn Abbas di sharf, cussì al à dit; 'e je man a man -diret-? ’ O ai rispuindût; ‘Sì,’ alore al disè; “No impuarte”. Dopo di chel o ai cjatât [Abu Said Al Khudri], daspò o ai dit che o vevi domandât a Ibn Abbas il sfueut, daspò al à rispuindût: ‘Al va ben’, daspò Abu Said al à dit; ‘E je vere che Ibn Abbas al à dit cussì? O scrivarìn une letare par no dâ une fatwa a rivuart di cheste materie’. Abu Said al disè; “Par Allah, cualchi zovin al vignì al Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam cun lis datis e lui al le refudà, al disè daspò: ‘Al somee che chestis datis no son de nestre regjon,’ al rispuindè, ‘Invezit lis nestris datis a àn alc di -clâr-, cussì o lis ai cjapadis e o lis ai zontadis cualchi zonte a lôr,’ al à zontât: ‘Tu lis âs di solit. No svicinâsi a azions come chestis, se tu âs dubis su lis tuis datis, alore vendilis e daspò comprâ lis datis che tu âs di volê.