Imam Ahmad : 11153

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ عَنْ الْجُرَيْرِيِّ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ قَالَ سَأَلْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ عَنْ الصَّرْفِ فَقَالَ يَدٌ بِيَدٍ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ لَا بَأْسَ فَلَقِيتُ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ فَأَخْبَرْتُهُ أَنِّي سَأَلْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ عَنْ الصَّرْفِ فَقَالَ لَا بَأْسَ فَقَالَ أَوَقَالَ ذَاكَ أَمَّا إِنَّا سَنَكْتُبُ إِلَيْهِ فَلَنْ يُفْتِيَكُمُوهُ قَالَ فَوَاللَّهِ لَقَدْ جَاءَ بَعْضُ فِتْيَانِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِتَمْرٍ فَأَنْكَرَهُ فَقَالَ كَأَنَّ هَذَا لَيْسَ مِنْ تَمْرِ أَرْضِنَا فَقَالَ كَانَ فِي تَمْرِنَا الْعَامَ بَعْضُ الشَّيْءِ وَأَخَذْتُ هَذَا وَزِدْتُ بَعْضَ الزِّيَادَةِ فَقَالَ أَضْعَفْتَ أَرْبَيْتَ لَا تَقْرَبَنَّ هَذَا إِذَا رَابَكَ مِنْ تَمْرِكَ شَيْءٌ فَبِعْهُ ثُمَّ اشْتَرِ الَّذِي تُرِيدُ مِنْ الثَّمَرِ

আমাৰ লগত [ইছমাইল] [আল জুৰাইৰীৰ] পৰা [আবু নাদলৰা]ৰ পৰা সম্পৰ্কিত হৈছে; মই ইবনে আব্বাছক শ্বাৰফৰ বিষয়ে সুধিলোঁ, গতিকে তেওঁ ক’লে; 'হাত হাত -প্ৰত্যক্ষভাৱে- নেকি?' মই উত্তৰ দিলোঁ; ‘হয়,’ তেতিয়া তেওঁ ক’লে; 'কোনো কথা নাই'। ইয়াৰ পিছত মই [আবু ছাইদ আল খুদ্ৰী]ক লগ পালোঁ, তাৰ পিছত মই তেওঁক ক’লোঁ যে মই ইবনে আব্বাছক শ্বাৰফৰ বিষয়ে সুধিছিলো, তাৰ পিছত তেওঁ উত্তৰ দিলে, ‘ঠিক আছে’, তাৰ পিছত আবু ছাইদে ক’লে; ‘ইবনে আব্বাছে তেনেকৈ কোৱা কথাটো সঁচা নেকি? আমি সঁচাকৈয়ে তেওঁক এখন চিঠি লিখিম যাতে তেওঁ এই বিষয়টোৰ সন্দৰ্ভত আপোনালোকক ফতোৱা নিদিয়ে'। আবু ছাইদে ক’লে; ‘আল্লাহৰ কচম, কিছুমান ডেকা ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ ওচৰলৈ খেজুৰ লৈ আহিছিল আৰু তেওঁ সেইবোৰক অস্বীকাৰ কৰিছিল, তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে: ‘এই খেজুৰবোৰ যেন আমাৰ অঞ্চলৰ নহয়,’ তেওঁ উত্তৰ দিলে, ‘সঁচাকৈয়ে আমাৰ খেজুৰত কিবা এটা -বেয়া- আছে, গতিকে মই সেইবোৰ লৈ সেইবোৰত কিছু অতিৰিক্ত যোগ কৰিলোঁ,’ তেওঁ ক’লে: ‘আপুনি সেইবোৰত যোগ দিছে, ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে আপুনি সুদ কৰিলে। এনে কাৰ্য্যৰ কাষ চাপিব নালাগে, যদি আপোনাৰ খেজুৰৰ ওপৰত সন্দেহ আছে, তেন্তে সেইবোৰ বিক্ৰী কৰক আৰু তাৰ পিছত আপুনি বিচৰা খেজুৰ কিনি লওক।'