حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنِ ابْنِ أَبِي عَرُوبَةَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَمَّنْ لَقِيَ الْوَفْدَ وَذَكَرَ أَبَا نَضْرَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ أَنَّ وَفْدَ عَبْدِ الْقَيْسِ لَمَّا قَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالُوا إِنَّا حَيٌّ مِنْ رَبِيعَةَ وَبَيْنَنَا وَبَيْنَكَ كُفَّارُ مُضَرَ وَلَسْنَا نَسْتَطِيعُ أَنْ نَأْتِيَكَ إِلَّا فِي أَشْهُرِ الْحُرُمِ فَمُرْنَا بِأَمْرٍ إِذَا نَحْنُ أَخَذْنَا بِهِ دَخَلْنَا الْجَنَّةَ وَنَأْمُرُ بِهِ أَوْ نَدْعُو مَنْ وَرَاءَنَا فَقَالَ آمُرُكُمْ بِأَرْبَعٍ وَأَنْهَاكُمْ عَنْ أَرْبَعٍ اعْبُدُوا اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا فَهَذَا لَيْسَ مِنْ الْأَرْبَعِ وَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتَوْا الزَّكَاةَ وَصُومُوا رَمَضَانَ وَأَعْطُوا مِنْ الْغَنَائِمِ الْخُمُسَ وَأَنْهَاكُمْ عَنْ أَرْبَعٍ عَنْ الدُّبَّاءِ وَالنَّقِيرِ وَالْحَنْتَمِ وَالْمُزَفَّتِ قَالُوا وَمَا عِلْمُكَ بِالنَّقِيرِ قَالَ جِذْعٌ يُنْقَرُ ثُمَّ يُلْقُونَ فِيهِ مِنْ الْقُطَيْعَاءِ أَوْ الثَّمَرِ وَالْمَاءِ حَتَّى إِذَا سَكَنَ غَلَيَانُهُ شَرِبْتُمُوهُ حَتَّى إِنَّ أَحَدَكُمْ لَيَضْرِبُ ابْنَ عَمِّهِ بِالسَّيْفِ وَفِي الْقَوْمِ رَجُلٌ أَصَابَتْهُ جِرَاحَةٌ مِنْ ذَلِكَ فَجَعَلْتُ أُخَبِّئُهَا حَيَاءً مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالُوا فَمَا تَأْمُرُنَا أَنْ نَشْرَبَ قَالَ فِي الْأَسْقِيَةِ الَّتِي يُلَاثُ عَلَى أَفْوَاهِهَا قَالُوا إِنَّ أَرْضَنَا أَرْضٌ كَثِيرَةُ الْجُرْذَانِ لَا تَبْقَى فِيهَا أَسْقِيَةُ الْأُدُمِ قَالَ وَإِنْ أَكَلَتْهُ الْجُرْذَانُ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا وَقَالَ لِأَشَجِّ عَبْدِ الْقَيْسِ إِنَّ فِيكَ خُلَّتَيْنِ يُحِبُّهُمَا اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ الْحِلْمُ وَالْأَنَاةُ

Esan digu [Yahya bin Sa'id] [Ibn Abu Arubah] esan zuen; esan digu [Qotadah] mezularia ezagutu zuen norbaitek, eta [Abu Nadhr] [Abu Sa'id] aipatu zuen; Abdul Qais mezularia Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam etorri zirenean esan zuten; "Hain zuzen ere, lorategi asko dauden herri batean gaude eta gure herriaren eta zurearen artean Mudlar infidelak daude, ezin zaitugu ezagutu haram hilabeteetan izan ezik, beraz, agindu iezaguzu zerbait egiten badugu zeruan sar gaitezen, edo jendeari agindu eta gure atzean daudenei dei diezaiekegun zerbait", esan zuen orduan: "Lau gauza agintzen dizut eta lau gauza debekatzen dizkizut; Agurtu Allah eta ez lotu berarekin bazkideak, hau ez da lau gauzetako bat, mantendu otoitza, ordaindu zakat, barau Ramadlan hilabetean eta eman ghonimah-en aberastasunaren bostena. Eta lau gauza debekatzen dizkizut; ad Dubbaa, Naqir, Hantam eta Muzaffat, esan zuten; 'Zer dakizu Naqir buruz?' zioen: «Zortoina landu eta gero datil txikiak sartzen dira, edo fruta eta ura edaten duzun arte, irakinetik hoztu arte, zuetako batek osabaren semea ezpataz mozten duen arte -konturatu gabe-». Eta jende horren artean - lagunen - norbait zegoen horregatik minduta, beraz, ezkutatu nuen Allahren Mezularia sallallaahu 'alaihi wasallam lotsatzen nintzelako. Galdetu zuten: «Orduan, zer agintzen diguzu edateko?». erantzun zuen; «Edateko ontzi bat amaieran itxita -lotuta-», esan zuten; 'Izan ere, gure lurraldea arratoi asko dauden lurraldea da, azal beltzarana aurkituko ez dezazuen'. esan zuen: «Artoiek jan duten arren», errepikatu zuen bizpahiru aldiz. Orduan, Asyaj Abdul Qais-i esan zion: 'Zure baitan Allah 'azza wajallak onartzen dituen bi ezaugarri daude; leuna eta pazientzia'.