Imam Ahmad : 10659

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُغِيرَةِ بْنِ مُعَيْقِيبٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَبْدٍ الْعُتْوَارِيِّ أَحَدُ بَنِي لَيْثٍ وَكَانَ يَتِيمًا فِي حِجْرِ أَبِي سَعِيدٍ سُلَيْمَانَ بْنِ عُمَرَ وَهُوَ أَبُو الْهَيْثَمِ الَّذِي يَرْوِي عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا سَعِيدٍ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ يُوضَعُ الصِّرَاطُ بَيْنَ ظَهْرَيْ جَهَنَّمَ عَلَيْهِ حَسَكٌ كَحَسَكِ السَّعْدَانِ ثُمَّ يَسْتَجِيزُ النَّاسُ فَنَاجٍ مُسَلَّمٌ وَمَجْدُوحٌ بِهِ ثُمَّ نَاجٍ وَمُحْتَبِسٌ بِهِ مَنْكُوسٌ فِيهَا فَإِذَا فَرَغَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مِنْ الْقَضَاءِ بَيْنَ الْعِبَادِ يَفْقِدُ الْمُؤْمِنُونَ رِجَالًا كَانُوا مَعَهُمْ فِي الدُّنْيَا يُصَلُّونَ بِصَلَاتِهِمْ وَيُزَكُّونَ بِزَكَاتِهِمْ وَيَصُومُونَ صِيَامَهُمْ وَيَحُجُّونَ حَجَّهُمْ وَيَغْزُونَ غَزْوَهُمْ فَيَقُولُونَ أَيْ رَبَّنَا عِبَادٌ مِنْ عِبَادِكَ كَانُوا مَعَنَا فِي الدُّنْيَا يُصَلُّونَ صَلَاتَنَا وَيُزَكُّونَ زَكَاتَنَا وَيَصُومُونَ صِيَامَنَا وَيَحُجُّونَ حَجَّنَا وَيَغْزُونَ غَزْوَنَا لَا نَرَاهُمْ فَيَقُولُ اذْهَبُوا إِلَى النَّارِ فَمَنْ وَجَدْتُمْ فِيهَا مِنْهُمْ فَأَخْرِجُوهُ قَالَ فَيَجِدُونَهُمْ قَدْ أَخَذَتْهُمْ النَّارُ عَلَى قَدْرِ أَعْمَالِهِمْ فَمِنْهُمْ مَنْ أَخَذَتْهُ إِلَى قَدَمَيْهِ وَمِنْهُمْ مَنْ أَخَذَتْهُ إِلَى نِصْفِ سَاقَيْهِ وَمِنْهُمْ مَنْ أَخَذَتْهُ إِلَى رُكْبَتَيْهِ وَمِنْهُمْ مَنْ أَزِرَتْهُ وَمِنْهُمْ مَنْ أَخَذَتْهُ إِلَى ثَدْيَيْهِ وَمِنْهُمْ مَنْ أَخَذَتْهُ إِلَى عُنُقِهِ وَلَمْ تَغْشَ الْوُجُوهَ فَيَسْتَخْرِجُونَهُمْ مِنْهَا فَيُطْرَحُونَ فِي مَاءِ الْحَيَاةِ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا مَاءُ الْحَيَاةِ قَالَ غُسْلُ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَيَنْبُتُونَ نَبَاتَ الزَّرْعَةِ وَقَالَ مَرَّةً فِيهِ كَمَا تَنْبُتُ الزَّرْعَةُ فِي غُثَاءِ السَّيْلِ ثُمَّ يَشْفَعُ الْأَنْبِيَاءُ فِي كُلِّ مَنْ كَانَ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُخْلِصًا فَيُخْرِجُونَهُمْ مِنْهَا قَالَ ثُمَّ يَتَحَنَّنُ اللَّهُ بِرَحْمَتِهِ عَلَى مَنْ فِيهَا فَمَا يَتْرُكُ فِيهَا عَبْدًا فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ حَبَّةٍ مِنْ إِيمَانٍ إِلَّا أَخْرَجَهُ مِنْهَا

Ne l'é stæto dito [Isma'il bin Ibrahim] o l'à dito; o n’à dito [o Mahomed bin Ishaq] o l’à dito; o m’à dito [Ubaidullah Ibnul Mughirah bin Mu’aiqib] da [Sulaiman bin ‘Amru bin Abdul Utwari] un di descendenti de Laits, ch’o l’ea un òrfan sotta a cura de Abu Sa’id Sulaiman bin Umar, saieiva à dî Sabul Haitsami ch’o l’à narrao da [A,’; Ho sentio dî o Abu Sa'id; Ho sentio o Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam dî: 'Shiroth o l'ea misso tra i doî bòrdi de Jahannam, in çimma do quæ gh'ea de spine comme sa'dan – ciante – dapeu e gente passavan, dapeu quarchedun o l'ea sorvevisciuo a-o seu destino ma o l'ea stæto colpio da-e spine e o l'aiva lasciou o seu segno, e gh'ea di atri che gh'ea stæto bloccou e che ghe cazzeivan. Coscì quande Allah 'azza wajalla o l'à finio de deçidde i caxi de tutti i seu servitoî, i credenti çercavan quelli ch'ean con loiatri into mondo, pregavan comme pregavan, zakat comme favan zakat, digiunavan comme digiunavan, Hajj comme favan Hajj e combatteivan comme favan guæra. Dixan aloa; ‘O Rabb, çertidun di To servitoî, pregan comme preghemmo, zakat comme zakat, digiunemmo comme digiunemmo, peregrin comme peregrinemmo e combattan comme combattemmo, de fæto no î veddemmo’, o l’à dito alloa Allah; «Ti va à l'inferno, se ti ne conosce quarchedun, aloa cacciâlo feua.» O l’à dito: «Dòppo an attrovou ch’ean stæti torturæ inte l’inferno segondo a seu prattica, quarchedun o l’ea stæto torturou fin a-a sola di pê, quarchedun fin a-a meitæ di ventre, quarchedun fin a-e zenogge, quarchedun fin a-o ombelico, quarchedun fin a-o peto e quarchedun fin a-o còllo, ma no coverzeiva ancon a faccia. Dapeu son stæti tiæ feua e missi into sciumme da vitta». Coscì quarchedun o l'à domandou; — O Messaggê de Allah, quæ o l’é o sciumme da vitta? O l'à respòsto: «A l'é l'ægua che i abitanti do Paradiso deuvian pe bagnâse, dapeu crescian comme o gran o cresce in scê rive di sciummi», de vòtte o l'à dito, «comme e ciante crescian in scê rive di sciummi, aloa i Profeti interçeddan pe chi se segge ch'o testimoniava che no gh'é un Dê degno de ëse venerou feua che Allah con lê». O l’à dito: ‘Donca Allah o dà misericordia co-a seu misericordia, de mòddo ch’o no lasci un servitô inte l’inferno che o seu cheu o l’à unna semensa de mostarda de fæ, feua ch’o no ghe â leve’.