Kematian disembelih, tiada lagi kematian bagi penduduk surga dan penduduk neraka

Imam Ahmad : 10644

حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ قَالَا حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا دَخَلَ أَهْلُ الْجَنَّةِ الْجَنَّةَ وَأَهْلُ النَّارِ النَّارَ يُجَاءُ بِالْمَوْتِ كَأَنَّهُ كَبْشٌ أَمْلَحُ فَيُوقَفُ بَيْنَ الْجَنَّةِ وَالنَّارِ فَيُقَالُ يَا أَهْلَ الْجَنَّةِ هَلْ تَعْرِفُونَ هَذَا قَالَ فَيَشْرَئِبُّونَ فَيَنْظُرُونَ وَيَقُولُونَ نَعَمْ هَذَا الْمَوْتُ قَالَ فَيُقَالُ يَا أَهْلَ النَّارِ هَلْ تَعْرِفُونَ هَذَا قَالَ فَيَشْرَئِبُّونَ فَيَنْظُرُونَ وَيَقُولُونَ نَعَمْ هَذَا الْمَوْتُ قَالَ فَيُؤْمَرُ بِهِ فَيُذْبَحُ قَالَ وَيُقَالُ يَا أَهْلَ الْجَنَّةِ خُلُودٌ لَا مَوْتَ وَيَا أَهْلَ النَّارِ خُلُودٌ لَا مَوْتَ قَالَ ثُمَّ قَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ { وَأَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْحَسْرَةِ إِذْ قُضِيَ الْأَمْرُ وَهُمْ فِي غَفْلَةٍ } قَالَ وَأَشَارَ بِيَدِهِ قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ فِي حَدِيثِهِ إِذَا دَخَلَ أَهْلُ الْجَنَّةِ الْجَنَّةَ وَأَهْلُ النَّارِ النَّارَ يُجَاءُ بِالْمَوْتِ كَأَنَّهُ كَبْشٌ أَمْلَحُ

Безгә [Әбу Мөавиягә] һәм [Мөхәммәд бин Убәйдкә] алар әйттеләр; безгә [Әл-Амасы] сөйләде, ул [Әбу Шалиһтән] әйтте, ул [Әбу Сәгыйдтән] әйтте: Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам әйтте: «Әгәр җәннәт әһеле җәннәткә, ә җәһәннәм әһеле җәһәннәмгә керсә, үлем симез сарык рәвешендә киләчәк, аннары сарык җәннәт белән җәһәннәм арасына куелса, аннан соң: «Әй җәннәт әһеле, сез бу кем икәнен беләсезме?» – дип соралачак». Ул әйтте: «Алар башларын сузып, аны күрделәр, аннары: «Әйе, бу үлем», – диделәр, аннары: «Әй җәһәннәм хуҗалары, сез бу кем икәнен беләсезме?» – дип әйттеләр». Ул әйтте: «Алар башларын сузып, аны күрделәр, аннары: «Әйе, бу үлем», – диделәр, ул әйтте: «Аннары бәрәнне суярга боерылды», – диде ул. Ул әйтте: «Аннары: «Бәрәнне суярга боерылды», – диде ул. «Әй җәннәт әһеле, сез мәңгелексез һәм үлмәячәксез, әй җәһәннәм әһеле, сез мәңгелексез һәм үлмәячәксез», – диде Әбү Сәгыйд; «Рәсулуллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам аннары укыды: «Һәм аларны җыелыш көне – кыямәт көне – эш хәл ителгәндә һәм алар гафләттә булганда кисәт», – диде Әбү Сәгыйд; Аннары ул кулы белән ишарә ясады. Мөхәммәд бин Өбәйд үзенең хәдисендә болай диде: «Әгәр җәннәт әһеле җәннәткә, ә җәһәннәм әһеле җәһәннәмгә кергән булса, үлем симез сарык рәвешендә киләчәк».