Imam Ahmad : 10620

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ سَمِعَ عَمْرًا عَنْ عَتَّابِ بْنِ حُنَيْنٍ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ سُفْيَانُ لَا أَدْرِي مَنْ عَتَّابٌ لَوْ أَمْسَكَ اللَّهُ الْقَطْرَ عَنْ النَّاسِ سَبْعَ سِنِينَ ثُمَّ أَرْسَلَهُ لَأَصْبَحَتْ طَائِفَةٌ بِهِ كَافِرِينَ يَقُولُونَ مُطِرْنَا بِنَوْءِ الْمِجْدَحِ

আমাক [চুফিয়ান] কৈছে যে তেওঁ [আট্টাব বিন হুনাইন]ৰ পৰা [আমৰু] [আবু ছাইদৰ] পৰা কোৱা শুনিছিল, তেওঁ কৈছিল; ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে ক’লে: -ছুফিয়ানে ক’লে; মই নাজানো আত্তাব কোন, - ‘আল্লাহে যদি সাত বছৰ ধৰি মানুহৰ পৰা বৰষুণ বন্ধ কৰি ৰাখিছিল, তেন্তে তাৰ পিছত বৰষুণ নমাই দিছিল, তেন্তে সঁচাকৈয়ে ইয়াক কাফিৰ কৰা মানুহৰ এটা দল হ’লহেঁতেন, তেওঁলোকে ক’লে; 'তাৰকা মিজদাহৰ বাবেই আমাক বৰষুণ দিয়া হৈছিল'।'