Keutamaan muadzin: mengeraskan suara ketika adzan, kesaksian makhluk terhadap suara muadzin pada hari kiamat
Imam Ahmad : 10607
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي صَعْصَعَةَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ قَالَ قَالَ لِي أَبُو سَعِيدٍ وَكَانَ فِي حُجْرَةٍ فَقَالَ لِي يَا بُنَيَّ إِذَا أَذَّنْتَ فَارْفَعْ صَوْتَكَ بِالْأَذَانِ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَيْسَ شَيْءٌ يَسْمَعُهُ إِلَّا شَهِدَ لَهُ جِنٌّ وَلَا إِنْسٌ وَلَا حَجَرٌ و قَالَ مَرَّةً يَا بُنَيَّ إِذَا كُنْتَ فِي الْبَرَارِيِّ فَارْفَعْ صَوْتَكَ بِالْأَذَانِ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يَسْمَعُهُ جِنٌّ وَلَا إِنْسٌ وَلَا حَجَرٌ وَلَا شَيْءٌ يَسْمَعُهُ إِلَّا شَهِدَ لَهُ قَالَ أَبِي وَسُفْيَانُ مُخْطِئٌ فِي اسْمِهِ وَالصَّوَابُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي صَعْصَعَةَ
Al à dit [Sufyan] al à dit; al à contât [Ibn Abu Sha’sa’ah Abdullah bin Abdurrahman] di [so pari], al à dit; [Abu Said] al mi à dit intant che al jere inte cjamare in chel timp, al à dit; ‘O fi mio, se tu clamis ae preiere alore alce la tô vôs, pardabon o ai sintût il Messazîr di Allah sallallaahu alaihi Wasallam dî: ‘Nissun al lu sint, sedi un jin, un uman o une piere fûr che se al testemonie par chel’. Ogni tant al diseve; “O fi mio, se tu sês tal desert alore alce la vôs cuant che tu clamis ae preiere, parcè che o ai sintût il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam dî: ‘No tu puedis sintîlu, sedi un jin, un uman, une piere o cualsisei robe se nol testemonie’. Mi pari al disè; e Sufyan al veve tort tal pronunciâ il so non, il coret al jere Abdurrahman bin Abdullah bin Abdurrahman bin Abu Sha’sha’ah.