Imam Ahmad : 10601

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأَى نُخَامَةً فِي قِبْلَةِ الْمَسْجِدِ فَحَكَّهَا بِحَصَاةٍ ثُمَّ نَهَى أَنْ يَبْصُقَ الرَّجُلُ بَيْنَ يَدَيْهِ وَعَنْ يَمِينِهِ وَقَالَ لِيَبْصُقْ عَنْ يَسَارِهِ أَوْ تَحْتَ قَدَمِهِ الْيُسْرَى

Безгә [Суфиян]га [әз-Зүһридән] [Хөмәйд бин Абдуррахманнан] [Әбу Сәгыйд әл-Худридан] риваять ителде: "Пәйгамбәр салләллаһу галәйһи вәссәлам мәчетнең кыйбласында какырык күрде, аннары аны кечкенә таш белән сөртте, аннары алгы якка яки уң якка төкерүне тыйды, һәм сул якка яки сул аяк астына төкерергә кушты".