Imam Ahmad : 10594

حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ سُلَيْمَانَ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَمْنَعَنَّ أَحَدَكُمْ هَيْبَةُ النَّاسِ أَنْ يَقُولَ فِي حَقٍّ إِذَا رَآهُ أَوْ شَهِدَهُ أَوْ سَمِعَهُ قَالَ وَقَالَ أَبُو سَعِيدٍ وَدِدْتُ أَنِّي لَمْ أَسْمَعْهُ

Безгә [Ибн Әбу Әди], [Сөләйман], [Әбу Нәзрә], [Әбу Сәгыйд] әйткәннәре турында әйттеләр; Рәсүлүллаһ галәйһиссәлам әйтте: "Сезнең берсе дә күргән, шаһит булган яки ишеткән хакыйкатьне әйтергә теләгәндә, кеше бөеклеге аңа комачауламасын", - диде Әбу Нәзрә; Әбу Сәгыйд әйтте: "Әгәр мин аны ишетмәгән булсам, мин бәхетлерәк булыр идем".