Imam Ahmad : 10295

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ مُغِيثٍ أَوْ مُعَتِّبٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّهُ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَاذَا رَدَّ إِلَيْكَ رَبُّكَ عَزَّ وَجَلَّ فِي الشَّفَاعَةِ قَالَ لَقَدْ ظَنَنْتُ لَتَكُونَنَّ أَوَّلَ مَنْ سَأَلَنِي مِمَّا رَأَيْتُ مِنْ حِرْصِكَ عَلَى الْعِلْمِ شَفَاعَتِي لِمَنْ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُخْلِصًا يُصَدِّقُ قَلْبُهُ لِسَانَهُ وَلِسَانُهُ قَلْبَهُ

Al à dit [Usman ben Umar] al à dit, al à dit [Abdul Hamid ben Ja’far] di [Yazid ben Abu Habib] di [Muawiyah ben Mughits] di [Abu Hurairah], al à dit; ‘O Messazîr di Allah, cuale ise la rispueste dal to Rabb ‘azza wajalla a te rivuart ae intercession? ’ Al disè: ‘Invezit, o vevi pensât che tu sês stât chel che mi à domandât par prin di chest, parcè che o ai viodût che tu jeri cussì entusiasmât de cognossince. La mê intercession e je dome par chei che a testemoniin che nol esist un diu che al merete di jessi adorât fûr di Allah cun sinceritât, il so cûr al justifiche la sô lenghe e la sô bocje e justifiche il so cûr’.