Imam Ahmad : 10048

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنِي الْأَشْعَثُ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أُمَّةٌ مِنْ الْأُمَمِ فُقِدَتْ فَاللَّهُ أَعْلَمُ الْفَأْرُ هِيَ أَمْ لَا أَلَا تَرَى أَنَّهَا إِذَا وُضِعَ لَهَا أَلْبَانُ الْإِبِلِ لَمْ تَطْعَمْهُ

Ба мо [Муҳаммад ибни Абдуллоҳ] гуфт, гуфт: [Ашъатро] аз [Муҳаммад] аз [Абу Ҳурайра] барои ман ривоят кардааст, гуфт: Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам фармуданд: Яке аз чанд нафар нопадид шуд ва Худованд беҳтар медонад, ки онҳо каламуш ҳастанд ё не, оё надидаӣ, ки вақте ба ӯ шири шутур медиҳанд, онро намехӯрад.