Imam Ahmad : 9927
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِسْحَاقَ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنِ ابْنِ أُكَيْمَةَ الْجُنْدُعِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاةً فَجَهَرَ فِيهَا بِالْقِرَاءَةِ فَلَمَّا فَرَغَ قَالَ هَلْ قَرَأَ أَحَدٌ مِنْكُمْ مَعِي آنِفًا قَالَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ أَنَا قَالَ إِنِّي أَقُولُ مَا لِي أُنَازَعُ الْقُرْآنَ
Esan digu [Isma'il] [Abdurrahman bin Ishaq] [Az Zuhri] [Ibnu Ukaimah Al Jundu'i] [Abu Hurairah] [Abdurrahman bin Ishaq] kontatu digu, esan zuen; 'Behin Allah sallallaahu 'alaihi wa Salam mezularia otoitz egiten eta gogor irakurtzen ari zen, orduan amaitu zuenean esan zuen: 'Ba al zen zuetako inor nirekin irakurtzen ari zena?' orduan gizon batek esan zuen; «Nik», esan zuen: «Esan nuen ez dudala trabarik izan nahi Korana irakurtzean».