Imam Ahmad : 9586
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ شُعْبَةَ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا قَعَدَ قَوْمٌ مَقْعَدًا لَا يَذْكُرُونَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَيُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا كَانَ عَلَيْهِمْ حَسْرَةً يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَإِنْ دَخَلُوا الْجَنَّةَ لِلثَّوَابِ
A fen erenikich ren [Abdurrahman] seni [Syu’bah] seni [Al A’masy] seni [Abu Salih] seni [Abu Hurairah] seni [Abu Hurairah] seni ewe Soufos, a apasa: ‘Ese wor aramas mi mot -lon eu majlis-, nge ese wor dhikr seni Allah me iotek ngeni ewe Soufos pwe epwe wor emon epwe fori. Ranin Manausefan, me ika ra tonong non paratis iwe ena pokiten ewe niwin seni Allah’.