Imam Ahmad : 9556
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُوسَى بْنِ أَبِي عُثْمَانَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا يَحْيَى يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُغْفَرُ لِلْمُؤَذِّنِ مَدَّ صَوْتِهِ وَيَشْهَدُ لَهُ كُلُّ رَطْبٍ وَيَابِسٍ وَشَاهِدُ الصَّلَاةِ يُكْتَبُ لَهُ خَمْسٌ وَعِشْرُونَ وَيُكَفَّرُ عَنْهُ مَا بَيْنَهُمَا
Esan digu [Abdurrahman] esan digu [Syu'bah] [Musa bin Abu Uthman] esan du; [Abu Yahya] entzun nuen [Abu Hurairah] kontatzen, esan zuen; Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: "Mu'adzin batek bere bekatuak barkatuko ditu esaten duen ahotsaren neurrian, gauza busti eta lehor guztiak lekukotuko ditu, eta otoitzetara joaten direnentzat hogeita bost egintza on idatziko dira eta bien arteko bekatuak barkatuko zaizkio".