Imam Bukhari : 552

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبَانَ قَالَ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ قَالَ سَمِعْتُ حُمْرَانَ بْنَ أَبَانَ يُحَدِّثُ عَنْ مُعَاوِيَةَ قَالَإِنَّكُمْ لَتُصَلُّونَ صَلَاةً لَقَدْ صَحِبْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَا رَأَيْنَاهُ يُصَلِّيهَا وَلَقَدْ نَهَى عَنْهُمَا يَعْنِي الرَّكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْعَصْرِ

Al à contât a nô [Mohammed bin Aban] al à dit, al à contât a nô [Ghundar] al à dit, al à contât a nô [Syubah] di [Abu At Tiyah] al à dit, o ai sintût [Humran bin Aban] contât di [Muawiyyah] al à dit; ‘Invezit tu âs fat une preiere -che e je vietade-. O vin compagnât il Rasulullah, e no lu vin mai viodût puartâlu indenant. Al à proibît ducj i doi, ven a stâi lis dôs rak’ahs dopo de preiere dal 'Asr'.