Imam Ahmad : 9317
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ وَيَزِيدُ قَالَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا نَجِدُ فِي أَنْفُسِنَا مَا يَسُرُّنَا نَتَكَلَّمُ بِهِ وَإِنَّ لَنَا مَا طَلَعَتْ عَلَيْهِ الشَّمْسُ قَالَ أَوَجَدْتُمْ ذَلِكَ قَالُوا نَعَمْ قَالَ ذَاكَ صَرِيحُ الْإِيمَانِ
Esan digu [Muhammad bin 'Ubaid] eta [Yazid] esan; jakinarazi digu [Muhammad bin 'Amru] [Abu Salamah] [Abu Huraira]-tik esan zuen; Lagunek esan zuten; 'O Allahren mezularia, egia esan, arimari atsegin zaiona lortzen dugu horri buruz hitz egiten dugunean, baina gurea izango al da eguzkia oraindik ateratzen den bitartean?' Esan zuen: 'Lortu al duzu hori?' erantzun zioten: «Bai», esan zuen: «Hori da fedearen argitasuna».