Imam Ahmad : 9278
وَبِإِسْنَادِهِ قَالَ فِي الْجَنِينِ غُرَّةٌ عَبْدٌ أَوْ أَمَةٌ فَقَالَ الَّذِي قُضِيَ عَلَيْهِ أَيَعْقِلُ مَنْ لَا أَكَلَ وَلَا شَرِبَ وَلَا صَاحَ وَلَا اسْتَهَلَّ فَمِثْلُ ذَلِكَ يُطَلُّ فَقَالَ إِنَّ هَذَا الْقَوْلَ لَقَوْلُ شَاعِرٍ فِيهِ غُرَّةٌ عَبْدٌ أَوْ أَمَةٌ
[Abu Hurairah]-en aurreko hadith-aren transmisio-lerro bera jarraituz eta bere sanadarekin, esan zuen: "Hildako fetu baten diyat esklabo gizonezko edo emakumezko bat askatzea da", orduan esan zuen epaia jaso zuen pertsonak; «Jaten eta edan ez duenarentzat, oihurik eta negar egin ez duenarentzat erreskatea izan behar balitz, bere odola alferrikakoa ez den -ez dago beharrik-!», esan zuen orduan: «Hitz hauek, hain zuzen, poeta baten hitzak dira, fetuarentzat bada gizon edo emakume esklabo bat askatzearen esanahia».