Imam Ahmad : 8977

حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ حَدَّثَنَا الْعَلَاءُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ وَهُوَ يُصَلِّي فَقَالَ يَا أُبَيُّ فَالْتَفَتَ فَلَمْ يُجِبْهُ ثُمَّ صَلَّى أُبَيٌّ فَخَفَّفَ ثُمَّ انْصَرَفَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ السَّلَامُ عَلَيْكَ أَيْ رَسُولَ اللَّهِ قَالَ وَعَلَيْكَ قَالَ مَا مَنَعَكَ أَيْ أُبَيُّ إِذْ دَعَوْتُكَ أَنْ تُجِيبَنِي قَالَ أَيْ رَسُولَ اللَّهِ كُنْتُ فِي الصَّلَاةِ قَالَ أَفَلَسْتَ تَجِدُ فِيمَا أَوْحَى اللَّهُ إِلَيَّ أَنْ { اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيكُمْ } قَالَ قَالَ بَلَى أَيْ رَسُولَ اللَّهِ لَا أَعُودُ قَالَ أَتُحِبُّ أَنْ أُعَلِّمَكَ سُورَةً لَمْ تَنْزِلْ فِي التَّوْرَاةِ وَلَا فِي الزَّبُورِ وَلَا فِي الْإِنْجِيلِ وَلَا فِي الْفُرْقَانِ مِثْلُهَا قَالَ قُلْتُ نَعَمْ أَيْ رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي لَأَرْجُو أَنْ لَا تَخْرُجَ مِنْ هَذَا الْبَابِ حَتَّى تَعْلَمَهَا قَالَ فَأَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدِي يُحَدِّثُنِي وَأَنَا أَتَبَطَّأُ مَخَافَةَ أَنْ يَبْلُغَ قَبْلَ أَنْ يَقْضِيَ الْحَدِيثَ فَلَمَّا أَنْ دَنَوْنَا مِنْ الْبَابِ قُلْتُ أَيْ رَسُولَ اللَّهِ مَا السُّورَةُ الَّتِي وَعَدْتَنِي قَالَ فَكَيْفَ تَقْرَأُ فِي الصَّلَاةِ قَالَ فَقَرَأْتُ عَلَيْهِ أُمَّ الْقُرْآنِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ فِي التَّوْرَاةِ وَلَا فِي الْإِنْجِيلِ وَلَا فِي الزَّبُورِ وَلَا فِي الْفُرْقَانِ مِثْلَهَا وَإِنَّهَا لَلسَّبْعُ مِنْ الْمَثَانِي

Har fortalt os ['Affan] har fortalt os [Abdurrahman bin Ibrahim] sagde; har fortalt os [Al 'Ala` bin Abdurrahman] fra [sin far] fra [Abu Hurairah], han sagde; Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam mødte Ubai bin Ka'ab, mens han bad, så han kaldte; "O Ubai," Ubai vendte derefter hovedet, selvom han ikke svarede, så bad Ubai straks hurtigt, mens han skyndte sig for at møde Allahs Sendebud sallallaahu 'alaihi wasallam, og sagde derefter; "Assalaamu 'Alaika O Rasulullah," svarede Rasulullah, "Wa 'Alaika (og fred være med dig)," så sagde han: "O Ubai, hvad forhindrer dig i at svare mig, når jeg kalder?" sagde Ubai; "O Allahs Sendebud, jeg var sandelig i bøn," sagde han: "Har du ikke modtaget den åbenbaring, som Allah åbenbarede for mig: 'O I, som tror, opfyld Allahs kald og Sendebuddets kald, når Sendebuddet kalder jer til noget, der giver jer liv,' sagde Ubai; "Ja, O Allahs Sendebud, jeg vil ikke gentage det," sagde han: "Ville du være glad, hvis jeg lærte jer et bogstav, som Allah ikke har åbenbaret, som i Toraen, Zabur, Evangeliet eller Al Furqon (Al Qur'an)?" sagde Ubai; jeg sagde: "Ja, O Allahs Sendebud." Så sagde Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam: "Sandelig håber jeg virkelig, at du ikke vil forlade denne dør, før du finder ud af det," sagde Ubai; Så tog Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam min hånd, mens han inviterede mig til at tale, og jeg selv sænkede min gang, fordi jeg var bange for at nå døren, før han var færdig med at tale, så da jeg var nær døren, sagde jeg: "Åh Rasulullah, hvilket brev lovede du mig?" Så sagde han: "Hvad læser du, når du beder?" Ubai sagde; "Jeg læser brevet Al Fatihah." Ubai sagde; Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam sagde: "Ved Ham, i hvis hænder min sjæl er, Allah har ikke nedsendt noget i Toraen, evangeliet eller Koranen, det er As Sab'ul Matsani (syv vers, der læses igen og igen)."