Imam Ahmad : 8960
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُوسَى بْنِ أَبِي عُثْمَانَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عُثْمَانَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمُؤَذِّنُ يُغْفَرُ لَهُ مَدَّ صَوْتِهِ وَيَشْهَدُ لَهُ كُلُّ رَطْبٍ وَيَابِسٍ وَشَاهِدُ الصَّلَاةِ يُكْتَبُ لَهُ خَمْسٌ وَعِشْرُونَ حَسَنَةً وَيُكَفَّرُ عَنْهُ مَا بَيْنَهُمَا
Esan digu [Muhammad bin Ja'far] esan du; esan digu [Syu'bah] [Musa bin Abu Uthman] esan zuen; [Abu Uthman] entzun nuen esaten; [Abu Hurairah] entzun nuen esaten; Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: "Mu'adzin batek bere bekatuak barkatuko dizkio bere ahotsaren neurrian, gauza busti eta lehor ororen lekukotasuna emango dio, eta otoitzera joaten denak hogeita bost egintza on idatziko ditu harentzat eta egiten dituen bi otoitzen artean kendutako bekatuak".