Imam Ahmad : 8254
وَبِإِسْنَادِهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ كُلُّ نَفْسٍ كُتِبَ عَلَيْهَا الصَّدَقَةُ كُلَّ يَوْمٍ طَلَعَتْ فِيهِ الشَّمْسُ فَمِنْ ذَلِكَ أَنْ يَعْدِلَ بَيْنَ الِاثْنَيْنِ صَدَقَةٌ وَأَنْ يُعِينَ الرَّجُلَ عَلَى دَابَّتِهِ فَيَحْمِلَهُ عَلَيْهَا صَدَقَةٌ وَيَرْفَعَ مَتَاعَهُ عَلَيْهَا صَدَقَةٌ وَيُمِيطُ الْأَذَى عَنْ الطَّرِيقِ صَدَقَةٌ وَالْكَلِمَةُ الطَّيِّبَةُ صَدَقَةٌ وَكُلُّ خُطْوَةٍ يَمْشِي إِلَى الصَّلَاةِ صَدَقَةٌ
Oraindik aurreko haditharen transmisio-bide beretik pasatzen ari da; [Abu Huraira]tik; eta sanad batera, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam, esan zuen: 'Arima bakoitza behartuta dago limosna ematera eguzkia ateratzen den bakoitzean, horren artean; Bi pertsona adiskidetzea limosna da, norbaiti ibilgailu batean sartzen laguntzea eta bere ondasunak ibilgailura altxatzea limosna da, errepidetik arantzak kentzea limosna da, kalimah thayyibah limosna da, eta otoitza helburu duen urrats bakoitza limosna da.