Imam Ahmad : 8213
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنِ النَّضْرِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ بَشِيرِ بْنِ نَهِيكٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أُمْطِرَ أَوْ تَسَاقَطَ عَلَى أَيُّوبَ فَرَاشٌ مِنْ ذَهَبٍ فَجَعَلَ يَلْتَقِطُ فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِ يَا أَيُّوبُ أَفَلَمْ أُوَسِّعْ عَلَيْكَ قَالَ بَلَى وَلَكِنِّي لَا غِنَى بِي عَنْ فَضْلِكَ
Esan digu [Abdush Shamad] esan digu [Hammam] [Qotadah] [An Nadhr bin Anas] [Basyir bin Nahik] [Abu Huraira]-tik [Abu Huraira]-tik [Qotadah] esan digunez; Allah sallallaahu 'alaihi wasallam-en Mezulariak esan zuen: 'Ayyub-ek euria egin zuen, edo urrezko txitxarro bat Ayyub-en aurrean erori zen, orduan hartu zuen, orduan Allahk agerian utzi zion: 'O Ayyub, ez al dizut janaririk eman? 'erantzun zuen Ayyubek; «Egia, baina inoiz ezin dut zure graziaz nahikoa».