Imam Bukhari : 5789

حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ بُهْلُولٍ حَدَّثَنَا ابْنُ إِدْرِيسَ قَالَ حَدَّثَنِي حُصَيْنُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُقَالَ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالزُّبَيْرَ بْنَ الْعَوَّامِ وَأَبَا مَرْثَدٍ الْغَنَوِيَّ وَكُلُّنَا فَارِسٌ فَقَالَ انْطَلِقُوا حَتَّى تَأْتُوا رَوْضَةَ خَاخٍ فَإِنَّ بِهَا امْرَأَةً مِنْ الْمُشْرِكِينَ مَعَهَا صَحِيفَةٌ مِنْ حَاطِبِ بْنِ أَبِي بَلْتَعَةَ إِلَى الْمُشْرِكِينَ قَالَ فَأَدْرَكْنَاهَا تَسِيرُ عَلَى جَمَلٍ لَهَا حَيْثُ قَالَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قُلْنَا أَيْنَ الْكِتَابُ الَّذِي مَعَكِ قَالَتْ مَا مَعِي كِتَابٌ فَأَنَخْنَا بِهَا فَابْتَغَيْنَا فِي رَحْلِهَا فَمَا وَجَدْنَا شَيْئًا قَالَ صَاحِبَايَ مَا نَرَى كِتَابًا قَالَ قُلْتُ لَقَدْ عَلِمْتُ مَا كَذَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالَّذِي يُحْلَفُ بِهِ لَتُخْرِجِنَّ الْكِتَابَ أَوْ لَأُجَرِّدَنَّكِ قَالَ فَلَمَّا رَأَتْ الْجِدَّ مِنِّي أَهْوَتْ بِيَدِهَا إِلَى حُجْزَتِهَا وَهِيَ مُحْتَجِزَةٌ بِكِسَاءٍ فَأَخْرَجَتْ الْكِتَابَ قَالَ فَانْطَلَقْنَا بِهِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَا حَمَلَكَ يَا حَاطِبُ عَلَى مَا صَنَعْتَ قَالَ مَا بِي إِلَّا أَنْ أَكُونَ مُؤْمِنًا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَمَا غَيَّرْتُ وَلَا بَدَّلْتُ أَرَدْتُ أَنْ تَكُونَ لِي عِنْدَ الْقَوْمِ يَدٌ يَدْفَعُ اللَّهُ بِهَا عَنْ أَهْلِي وَمَالِي وَلَيْسَ مِنْ أَصْحَابِكَ هُنَاكَ إِلَّا وَلَهُ مَنْ يَدْفَعُ اللَّهُ بِهِ عَنْ أَهْلِهِ وَمَالِهِ قَالَ صَدَقَ فَلَا تَقُولُوا لَهُ إِلَّا خَيْرًا قَالَ فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ إِنَّهُ قَدْ خَانَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالْمُؤْمِنِينَ فَدَعْنِي فَأَضْرِبَ عُنُقَهُ قَالَ فَقَالَ يَا عُمَرُ وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّ اللَّهَ قَدْ اطَّلَعَ عَلَى أَهْلِ بَدْرٍ فَقَالَ اعْمَلُوا مَا شِئْتُمْ فَقَدْ وَجَبَتْ لَكُمْ الْجَنَّةُ قَالَ فَدَمَعَتْ عَيْنَا عُمَرَ وَقَالَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ

Mae wedi dweud wrthym [Yusuf bin Buhlul] ei fod wedi dweud wrthym [Ibn Idris] dywedodd; mae wedi dweud wrthyf [Husain bin Abdurrahman] oddi wrth [Sa'd bin 'Ubaidah] oddi wrth [Abu Abdurrahman bin As Sulami] oddi wrth [Ali] radiallahu 'anhu dywedodd; 'Anfonodd Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam fi, Zubair ac Abu Martsad Al Ghanawi, tra oeddem ni i gyd yn farchogion, yna dywedodd; 'Ewch i ffwrdd nes i chi gyrraedd Raudlah Khakh, oherwydd mae yna fenyw amldduw sy'n dod â llythyr gan Hatib Bin Abi Balta'ah at bobl Mushrik, yna dewch â'r llythyr ataf,' meddai Ali; 'Yn olaf, fe ddaethon ni o hyd i'r fenyw yn marchogaeth ar ei chamel fel y dywedodd Negesydd Allah sallallaahu 'alaihi wasallam,' meddai Ali; 'Yna gofynnon ni iddo ar unwaith; 'Ble mae'r llythyr sydd gennych chi?' atebodd; 'Nid oes gennyf lythyr gyda mi'. Yna fe wnaethon ni ruo ei gamel a chwilio ei gerbyd, ond ni ddaethom o hyd i ddim, meddai fy nau ffrind; 'Ni ddaethom o hyd i'r llythyr'. Parhaodd Ali; 'Atebais; 'Rwy'n siŵr na allai Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam ddweud celwydd, wrth yr Un yr wyf yn tyngu wrtho, os nad ydych chi eisiau cyhoeddi'r llythyr hwn, yna byddwn yn eich tynnu'n noeth!' Parhaodd Ali; "Pan welodd fy nifrifoldeb, estynnodd ar unwaith am ei wregys - oherwydd ei fod yn gwisgo gwregys gyda darn o frethyn - a chymryd y llythyr allan." Parhaodd Ali; 'Ar ôl hynny fe aethom â'r llythyr at y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam. Yna dywedodd: 'O Hatib, beth achosodd i chi wneud hynny?' atebodd Hatib; 'Dydw i ddim yn gwneud hyn ond rydw i eisiau credu yn Allah a'i Negesydd, ni wnaf ei newid chwaith, ond rydw i eisiau cael llaw gymorth -ed- yng nghanol pobl, y bydd Allah yn amddiffyn fy nheulu a'm heiddo gyda nhw, tra nad oes yr un o'ch ffrindiau yno ond mae yna bobl y bydd Allah yn amddiffyn eu teulu a'u heiddo gyda nhw'. Atebodd; 'Rydych chi'n iawn, felly peidiwch â dweud dim wrtho heblaw caredigrwydd'. Parhaodd Ali; 'Yna dywedodd Umar; 'O Negesydd Allah, yn wir mae wedi bradychu Allah a'i Negesydd a'r credinwyr, caniatewch i mi dorri ei wddf'. Parhaodd Ali; 'Felly atebodd; 'O Umar, beth wyt ti'n ei wybod? Pan welodd Allah weithredoedd arbenigwyr Badr a dweud; 'Gwnewch yr hyn a fynnwch, mewn gwirionedd rydych chi wedi'ch gwarantu i fynd i mewn i'r nefoedd'. Wrth glywed hyn, llenwodd llygaid Umar â dagrau a dywedodd; 'Mae Allah a'i Negesydd yn gwybod yn well'.