Imam Ahmad : 7783

وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ فِي يَدِهِ لَوْلَا أَنْ أَشُقَّ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ مَا قَعَدْتُ خَلْفَ سَرِيَّةٍ تَغْزُو فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَكِنْ لَا أَجِدُ سَعَةً فَأَحْمِلَهُمْ وَلَا يَجِدُونَ سَعَةً فَيَتَّبِعُونِي وَلَا تَطِيبُ أَنْفُسُهُمْ أَنْ يَقْعُدُوا بَعْدِي

Әле дә алдагы хәдистәге кебек үк риваять аша; [Әбу Һөрәйрәдән]; Аллаһның рәсүле салләллаһу галәйһи вәссәлам болай дигән: «Мөхәммәднең җаны Аның кулында булган Зат белән ант итәм, әгәр мин мөэминнәргә авырлык салмаган булсам, Аллаһ юлында сугышучы гаскәрләрдән артта калмас идем, ләкин мин аларны алырлык урын тапмадым, алар да минем артымнан барырлык урын тапмадылар, һәм җаннары минем артымнан утырырга тынычланмадылар».