Imam Bukhari : 5777

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ ذَرٍّ و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ أَخْبَرَنَا عُمَرُ بْنُ ذَرٍّ أَخْبَرَنَا مُجَاهِدٌ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَدَخَلْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَجَدَ لَبَنًا فِي قَدَحٍ فَقَالَ أَبَا هِرٍّ الْحَقْ أَهْلَ الصُّفَّةِ فَادْعُهُمْ إِلَيَّ قَالَ فَأَتَيْتُهُمْ فَدَعَوْتُهُمْ فَأَقْبَلُوا فَاسْتَأْذَنُوا فَأُذِنَ لَهُمْ فَدَخَلُوا

Al à dit [Abu Nuaim] al à dit [Umar bin Dzar], e al à dit [Mohammed bin Muqatil] al à dit [Abdullah] al à dit [Umar bin Dzar] al à dit [Mujahid] di [Abu Hurairah] Radliallahu Anhu al à dit; “O jentrà une volte cul Rasulullah, daspò o vin cjapât une sfere di lat, al disè: ‘O Abu Hurairah, cjatâ i esperts di Shuffah e clamâju culì’. Abu Uraira al disè; ‘Dopo o ju ai cjatâts e o ju ai clamâts, dopo di chê a àn rispuindût ae sô clamade e a àn domandât il permès di jentrâ, dopo che a vevin vût il permès di jentrâ, daspò a son jentrâts’.