Setan mendatangi manusia lewat aliran darah dan aku khawatir setan telah memasukkan sesuatu pada hati kalian berdua

Imam Bukhari : 5751

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ ح و حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ حَدَّثَنِي أَخِي عَنْ سُلَيْمَانَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي عَتِيقٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ أَنَّ صَفِيَّةَ بِنْتَ حُيَيٍّ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخْبَرَتْهُأَنَّهَا جَاءَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَزُورُهُ وَهُوَ مُعْتَكِفٌ فِي الْمَسْجِدِ فِي الْعَشْرِ الْغَوَابِرِ مِنْ رَمَضَانَ فَتَحَدَّثَتْ عِنْدَهُ سَاعَةً مِنْ الْعِشَاءِ ثُمَّ قَامَتْ تَنْقَلِبُ فَقَامَ مَعَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْلِبُهَا حَتَّى إِذَا بَلَغَتْ بَابَ الْمَسْجِدِ الَّذِي عِنْدَ مَسْكَنِ أُمِّ سَلَمَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَّ بِهِمَا رَجُلَانِ مِنْ الْأَنْصَارِ فَسَلَّمَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ نَفَذَا فَقَالَ لَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى رِسْلِكُمَا إِنَّمَا هِيَ صَفِيَّةُ بِنْتُ حُيَيٍّ قَالَا سُبْحَانَ اللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَكَبُرَ عَلَيْهِمَا مَا قَالَ إِنَّ الشَّيْطَانَ يَجْرِي مِنْ ابْنِ آدَمَ مَبْلَغَ الدَّمِ وَإِنِّي خَشِيتُ أَنْ يَقْذِفَ فِي قُلُوبِكُمَا

আমাক কৈছে [আবু আল ইয়ামানে] আমাক [ছ্যুইব] [আজ জুহৰী]ৰ পৰা কৈছে আৰু আন এটা পথৰ পৰা বর্ণনা কৰিছে, আমাক [ইছমাইলক] কৈছে তেওঁ ক’লে; মোক [মোৰ ভাই] [চুলেমান]ৰ পৰা [মুহাম্মাদ বিন আবু আতিক]ৰ পৰা [আলী বিন আল হাছান]ৰ পৰা [ইবনে শ্বিহাব]ৰ পৰা [আলী বিন আল হাছান]ৰ পৰা কৈছে যে [ছাফিয়াহ বিন্ত হুয়ায়, নবীৰ পত্নী] চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে তেওঁক জনাইছিল যে তেওঁ মছজিদত ইতিকাফ কৰি থকাৰ সময়ত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছল্লামৰ ওচৰলৈ আহিছিল ৰমদলান মাহৰ শেষৰ দহ দিনত। তাৰ পিছত ইছা ওচৰ চাপি অহালৈকে নবীৰ লগত আড্ডা মাৰিলে, তাৰ পিছত তেওঁ ঘৰলৈ উভতি যাবলৈ গুচি গ’ল, গতিকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তেওঁৰ লগত গুচি গ’ল যেতিয়ালৈকে তেওঁ মছজিদৰ দুৱাৰৰ পৰা কিছু দূৰত্বত উপস্থিত নহ’ল আৰু নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পত্নী উম্মা চালামাৰ ঘৰৰ ওচৰত আনছাৰৰ পৰা দুজন মানুহ পাৰ হৈ গ’ল আৰু দুয়োজনে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহৰ ৰাছুলক সম্ভাষণ জনালে ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম, তাৰ পিছত খৰখেদাকৈ আঁতৰি গ’ল। গতিকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে দুয়োকে ক’লে: ‘আপুনি কিয় খৰখেদা কৰি আছে? আচলতে তাই শ্বাফিয়াহ বিন্ত হুয়ায়'। মানুহ দুজনে ক’লে; 'হে আল্লাহৰ ৰাছুল আল্লাহৰ মহিমা'। গতিকে এই দুজনৰ কথাত তেওঁ স্তম্ভিত হৈ পৰিল। -তেওঁ ক’লে-: ‘সঁচাকৈয়ে চয়তানে মানুহৰ মাজত তেজৰ সোঁতত প্ৰৱেশ কৰে আৰু মই চিন্তিত যে চয়তানে তোমালোক দুয়োৰে হৃদয়ত কিবা এটা ফুচফুচাই কৈছে’।