Imam Ahmad : 7202

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى عَنْ مَعْمَرٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ أُقِيمَتْ الصَّلَاةُ فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَامَ فِي مُصَلَّاهُ فَذَكَرَ أَنَّهُ لَمْ يَغْتَسِلْ فَانْصَرَفَ ثُمَّ قَالَ كَمَا أَنْتُمْ فَصَفَفْنَا وَإِنَّ رَأْسَهُ لَيَنْطِفُ فَصَلَّى بِنَا

Isinalaysay sa amin ni [Abdul A'la] mula kay [Ma'mar] mula kay [Az Zuhri] mula kay [Abu Salamah] mula kay [Abu Hurairah], sinabi niya: "Tinawag ang iqamah at ang Sugo ng Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah) ay tumayo sa kanyang lugar ng pagdarasal, ngunit naalala niya na hindi pa siya nakapagsagawa ng malaking paliguan kaya umalis siya, at pagkatapos ay sinabi niya: "Tulad ninyo, nag-away din kami," at sa katunayan, ang kanyang ulo ay tumutulo pa rin ng tubig at nanalangin siya kasama namin."