Imam Ahmad : 6903
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنِ ابْنِ عَوْنٍ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِحْدَى صَلَاتَيْ الْعَشِيِّ قَالَ ذَكَرَهَا أَبُو هُرَيْرَةَ وَنَسِيَهَا مُحَمَّدٌ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ وَأَتَى خَشَبَةً مَعْرُوضَةً فِي الْمَسْجِدِ فَقَالَ بِيَدِهِ عَلَيْهَا كَأَنَّهُ غَضْبَانُ وَخَرَجَتْ السَّرَعَانُ مِنْ أَبْوَابِ الْمَسْجِدِ قَالُوا قُصِرَتْ الصَّلَاةُ قَالَ وَفِي الْقَوْمِ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ فَهَابَاهُ أَنْ يُكَلِّمَاهُ وَفِي الْقَوْمِ رَجُلٌ فِي يَدَيْهِ طُولٌ يُسَمَّى ذَا الْيَدَيْنِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَسِيتَ أَمْ قُصِرَتْ الصَّلَاةُ فَقَالَ لَمْ أَنْسَ وَلَمْ تُقْصَرْ الصَّلَاةُ قَالَ كَمَا يَقُولُ ذُو الْيَدَيْنِ قَالُوا نَعَمْ فَجَاءَ فَصَلَّى الَّذِي تَرَكَ ثُمَّ سَلَّمَ ثُمَّ كَبَّرَ فَسَجَدَ مِثْلَ سُجُودِهِ أَوْ أَطْوَلَ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ وَكَبَّرَ قَالَ فَكَانَ مُحَمَّدٌ يُسْأَلُ ثُمَّ سَلَّمَ فَيَقُولُ نُبِّئْتُ أَنَّ عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ قَالَ ثُمَّ سَلَّمَ
Esan digu [Muhammad bin Abi 'Adiy] [Ibn 'Aun] [Muhammad] [Abu Hurairah]-tik, esan zuen; "Alaren sallallaahu 'alaihi wa Salam-en mezulariak arratsaldeko otoitzetako bat egin zuen -Maghrib eta Isha otoitzen artean", esan zuen; Abu Hurairahek aipatu zuen baina Muhammadek ahaztu egin zuen -Abu Hurairahek esan zuena-, "bi rak'ah baino ez zituen otoitz egin eta gero kaixo esan zuen". Orduan meskitaren kontra makurtuta zegoen egur zati batera hurbildu eta esan zuen, eskuekin keinuak eginez, haserre balego bezala, gero azkar irten zen meskitaren atetik. Lagunek galdetu zuten; «Otoitza zehatza al da? '' jarraitu zuen; 'eta lagunen artean Abu Bakr eta Umar zeuden, biak ere Ala-ren Mezularia sallallaahu 'alaihi wa Salam errieta egiteko beldur zirenak, eta haien artean Dzul yadain izeneko beso luzeko gizon bat ere bazegoen, esan zuen; 'O Allahren mezularia, ahaztu al duzu ala otoitza laburtu zen?' Hark erantzun zuen: «Ez nuen ahaztu eta otoitza ez zen laburtu». Esan; 'Dzul Yadainek esan bezala' esan zuten lagunek; 'Bai'. Beraz, Allahren Mezularia berehala otoitz egin zuen, atzean geratu zenarekin jarraituz, gero agurtu zuen, gero takbir-a hartu eta prosternatu zen -disalat-, edo are gehiago, gero burua altxatu eta takbir-a esan zuen. dio; [Muhammad] galdetu zioten; 'Kaixo esan al du?' hala erantzun zuen; «Esan zidaten [Imron bin Hushainek] esan zuela; 'gero agurrak''.