Imam Bukhari : 5678

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ حَدَّثَنِي نَافِعٌ عَنْ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخْبِرُونِي بِشَجَرَةٍ مَثَلُهَا مَثَلُ الْمُسْلِمِ تُؤْتِي أُكُلَهَا كُلَّ حِينٍ بِإِذْنِ رَبِّهَا وَلَا تَحُتُّ وَرَقَهَا فَوَقَعَ فِي نَفْسِي أَنَّهَا النَّخْلَةُ فَكَرِهْتُ أَنْ أَتَكَلَّمَ وَثَمَّ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ فَلَمَّا لَمْ يَتَكَلَّمَا قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هِيَ النَّخْلَةُ فَلَمَّا خَرَجْتُ مَعَ أَبِي قُلْتُ يَا أَبَتَاهُ وَقَعَ فِي نَفْسِي أَنَّهَا النَّخْلَةُ قَالَ مَا مَنَعَكَ أَنْ تَقُولَهَا لَوْ كُنْتَ قُلْتَهَا كَانَ أَحَبَّ إِلَيَّ مِنْ كَذَا وَكَذَا قَالَ مَا مَنَعَنِي إِلَّا أَنِّي لَمْ أَرَكَ وَلَا أَبَا بَكْرٍ تَكَلَّمْتُمَا فَكَرِهْتُ

Al à dit [Musaddad] al à dit [Yahya] di [Ubaidullah] al à dit a mi [Nafi] di [Ibn Umar] Radliallahu Anhuma al à dit; Il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: ‘Dimi di un arbul che al à un esempli come un musulman, che al puarte fruts in cualsisei moment cul permès dal so paron e lis sôs fueis no colin mai’. Il gno cûr al diseve che l’arbul al jere une palme di dat, ma no osavi dîlu, soredut parcè che Abu Bakr e Umar a jerin li, cuant che nissun di lôr al fevelave, il Profete sallallaahu alaihi Wasallam al disè: ‘Chel arbul al è une palme di dat’. Cuant che o jeri fûr cun me pari, o disevi; ‘O mio pari, prime tal cûr o ai dit che chel arbul al jere un palm di dat’. Mi pari al disè; — Parcè no rispuindis! Se tu rispuindis cussì, alore al è plui di me che chest e chest’. Abdullah al disè; “In realtât, no mi impedive nuie di rispuindi, ma o viodevi tu e Abu Bakr no fevelâ, cussì no mi plaseve -prevenîlu-”.