Imam Bukhari : 5677

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ هُوَ ابْنُ زَيْدٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ مَوْلَى الْأَنْصَارِ عَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ وَسَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ أَنَّهُمَا حَدَّثَاهُأَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ وَمُحَيِّصَةَ بْنَ مَسْعُودٍ أَتَيَا خَيْبَرَ فَتَفَرَّقَا فِي النَّخْلِ فَقُتِلَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَهْلٍ فَجَاءَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ وَحُوَيِّصَةُ وَمُحَيِّصَةُ ابْنَا مَسْعُودٍ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَكَلَّمُوا فِي أَمْرِ صَاحِبِهِمْ فَبَدَأَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ وَكَانَ أَصْغَرَ الْقَوْمِ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَبِّرْ الْكُبْرَ قَالَ يَحْيَى يَعْنِي لِيَلِيَ الْكَلَامَ الْأَكْبَرُ فَتَكَلَّمُوا فِي أَمْرِ صَاحِبِهِمْ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَسْتَحِقُّونَ قَتِيلَكُمْ أَوْ قَالَ صَاحِبَكُمْ بِأَيْمَانِ خَمْسِينَ مِنْكُمْ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَمْرٌ لَمْ نَرَهُ قَالَ فَتُبْرِئُكُمْ يَهُودُ فِي أَيْمَانِ خَمْسِينَ مِنْهُمْ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَوْمٌ كُفَّارٌ فَوَدَاهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ قِبَلِهِ قَالَ سَهْلٌ فَأَدْرَكْتُ نَاقَةً مِنْ تِلْكَ الْإِبِلِ فَدَخَلَتْ مِرْبَدًا لَهُمْ فَرَكَضَتْنِي بِرِجْلِهَاقَالَ اللَّيْثُ حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ بُشَيْرٍ عَنْ سَهْلٍ قَالَ يَحْيَى حَسِبْتُ أَنَّهُ قَالَ مَعَ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ وَقَالَ ابْنُ عُيَيْنَةَ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ بُشَيْرٍ عَنْ سَهْلٍ وَحْدَهُ

[سليمان بن حرب] اسان کي [حماد] يعني ابن زيد کان، [يحيى بن سعيد] کان، [بُسير بن يسار] کان، جيڪو انصار جو اڳوڻو غلام هو، [رَافِع بن خديج] ۽ [سَهل بن ابو حَتسمہ] کان ٻڌايو ته انهن ٻنهي کيس ٻڌايو ته عبدالله بن سهل ۽ مُحيشه بن مسعود خيبر ويا، پوءِ اهي کجيءَ جي باغ ۾ الڳ ٿي ويا، اوچتو عبدالله بن سهل کي قتل ڪيو ويو، پوءِ عبدالرحمان بن سهل حويشه ۽ مُحيشه بن مسعود نبي صلي الله عليه وسلم وٽ ويا ته پنهنجي ڀاءُ جي معاملي جي خبر ڏين، عبدالرحمان ڳالهايو جيتوڻيڪ هو انهن ۾ سڀ کان ننڍو هو، تنهن ڪري رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو؛ 'وڏو، وڏو'. يحيى چيو؛ 'انهن جو مطلب هو ته سڀ کان وڏو پهرين ڳالهائي'. پوءِ انهن پنهنجي ڀاءُ جي معاملي جي خبر ڏني، پوءِ نبي صلي الله عليه وسلم فرمايو؛ 'اوھان مان پنجاھ ماڻھو انھن مان ھڪ - يھودي - تي قسم کڻن، پوءِ اوھان کي حق آھي ته پنھنجي دوست جي خون جو مطالبو ڪريو'. انھن چيو؛ 'اسان اڳ ۾ ڪڏھن به ھن معاملي جو تجربو نه ڪيو آھي، اسان ڪيئن قسم کڻنداسين؟' ھن چيو؛ 'جيڪڏھن ائين آھي، ته يھودي اوھان کان بري ٿي ويا آھن، انھن مان پنجاھ قسم کڻندا آھن'. انھن چيو؛ 'يا الله جا رسول، اھي ڪافر آھن'. پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم انھن کي پاڻ کان ديت ادا ڪئي'. سهل چيو؛ "پوءِ مون کي اُٺن مان ھڪ اُٺ مليو، پوءِ مون ان کي سندن اُٺن جي باڙ ۾ رکيو، اوچتو مون کي اُٺ جي ٽنگ لات ماري ڇڏي." [ليث] چيو؛ مون کي [يحييٰ] کي [سھل] جي [بُسير] جي خبر ڏني. يحييٰ چيو؛ مون سوچيو ته ھن اھو رافع بن خديج سان گڏ چيو. [ابن عينة] چيو؛ اسان کي [يحييٰ] کي [بُسير] کان [سھل] کان ٻڌايو آھي.