Imam Ahmad : 6726
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ أَنَّ رَجُلًا سَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَيْسَ لِي مَالٌ وَلِي يَتِيمٌ فَقَالَ كُلْ مِنْ مَالِ يَتِيمِكَ غَيْرَ مُسْرِفٍ وَلَا مُبَذِّرٍ وَلَا مُتَأَثِّلٍ مَالًا وَمِنْ غَيْرِ أَنْ تَقِيَ مَالَكَ أَوْ قَالَ تَفْدِيَ مَالَكَ بِمَالِهِ شَكَّ حُسَيْنٌ
Esan digu [Abdul Wahabek] [Husain] ['Amru bin Syu'aib] [bere aita] [bere aitonarengandik] esan digu, esan zuen; gizon batek Profeta sallallaahu 'alaihi wa Salam galdetu zion, esan zuen; "Egia esan, ez daukat aberastasunik, baina nirekin umezurtzak daude". Beraz, esan zuen: "Jan zure umezurtzen aberastasunetik eta ez egin gehiegi, ez egin alferrik eta ez hartu haien aberastasuna zure erabilerarako eta ez erabili haien aberastasuna zure aberastasuna gutxitu ez dadin, edo zure ondasuna haien aberastasunarekin trukatu". Husainek oraindik zalantzan jartzen du.