Imam Ahmad : 6645
حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا الْحَجَّاجُ بْنُ أَرْطَاةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَ جَاءَتْ امْرَأَتَانِ مِنْ أَهْلِ الْيَمَنِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَلَيْهِمَا أَسْوِرَةٌ مِنْ ذَهَبٍ فَقَالَ أَتُحِبَّانِ أَنْ يُسَوِّرَكُمَا اللَّهُ بِأَسْوِرَةٍ مِنْ نَارٍ قَالَتَا لَا قَالَ فَأَدِّيَا حَقَّ هَذَا
Esan digu [Yazid] [Al Hajjaj bin Artho`ah] ['Amru bin Syu'aib] [bere aita] [bere aitona] esan digu, esan zuen; Yemengo bi emakume zeudela Rasulullah Sallallahu 'alaihi wa Salam ikustera etorri zirenak. Biek urrezko eskumuturrekoak zituzten eskuetan, hala esan zuen Rasulullahek; «Gustuko al zenuke Ala suzko eskumuturrekoak biei jartzea?». Ez —erantzun zuten. Beraz, esan zuen: '-Orduan- bete gauza honen eskubideak'.