Rasulullah diberi pilihan antara dua perkara dalam islam kecuali beliau memilih yang paling ringan diantara keduanya bila mengandung dosa, karena beliau paling jauh darinya

Imam Bukhari : 5661

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّهَا قَالَتْمَا خُيِّرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ أَمْرَيْنِ قَطُّ إِلَّا أَخَذَ أَيْسَرَهُمَا مَا لَمْ يَكُنْ إِثْمًا فَإِنْ كَانَ إِثْمًا كَانَ أَبْعَدَ النَّاسِ مِنْهُ وَمَا انْتَقَمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِنَفْسِهِ فِي شَيْءٍ قَطُّ إِلَّا أَنْ تُنْتَهَكَ حُرْمَةُ اللَّهِ فَيَنْتَقِمَ بِهَا لِلَّهِ

اسان کي [عبدالله بن مسلمه]، [مالڪ]، [ابن شهاب]، [عروه]، [عيسيٰ]، بيان ڪيو آهي ته انهن چيو ته: 'رسول الله ﷺ ٻن اختيارن بابت مونجهارو محسوس نه ڪيو، پر هو آسان ۽ هلڪو معاملو چونڊيندو هو جيستائين ان ۾ گناهه شامل نه هجي. جيڪڏهن معاملو گناهه تي مشتمل هجي، ته پوءِ اهو ماڻهو آهي جيڪو ان کان سڀ کان وڌيڪ پري رهي. ۽ اهو معاملو ناهي ته رسول الله ﷺ ڪنهن شيءِ تي ناراض هوندا هئا، پر جيڪڏهن هو ڏسندا هئا ته الله جي منع جي خلاف ورزي ڪئي پئي وڃي، ته پوءِ هو الله جي ڪري ناراض ٿيندا هئا'.