Imam Ahmad : 6557
حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ عَنْ حَسَّانَ بْنِ عَطِيَّةَ سَمِعْتُ أَبَا كَبْشَةَ السَّلُولِيَّ يَقُولُ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْبَعُونَ حَسَنَةً أَعْلَاهَا مِنْحَةُ الْعَنْزِ مَا مِنْهَا حَسَنَةٌ يَعْمَلُ بِهَا عَبْدٌ رَجَاءَ ثَوَابِهَا وَتَصْدِيقَ مَوْعُودِهَا إِلَّا أَدْخَلَهُ اللَّهُ بِهَا الْجَنَّةَ
Narravit nobis [Abu Al Mughirah], narravit nobis [Al Auza'i] de [Hassan bin 'Athiyyah] dicens: Audivi [Abu Kabsyah As Saluli] dicentem; audivi [Abdullah bin 'Amru bin Al 'Ash] dicentem: Rasulullah, sallallaahu 'alaihi wa Salam, dixit: "Quadraginta rami bonitatis sunt, optimus omnium est Manihatul 'Anz (pecus quod propter lac commodatum est). Nullus servus potest bona opera facere ex uno horum ramorum bonitatis solum sperans praemium et promissionem Allah, nisi Allah eum mittat in caelum."