Imam Ahmad : 6539

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا عَطَاءُ بْنُ السَّائِبِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ جِئْتُ لِأُبَايِعَكَ وَتَرَكْتُ أَبَوَيَّ يَبْكِيَانِ قَالَ فَارْجِعْ إِلَيْهِمَا فَأَضْحِكْهُمَا كَمَا أَبْكَيْتَهُمَا وَأَبَى أَنْ يُبَايِعَهُ

Isinalaysay sa amin [Isma'il bin Ibrahim] ay isinaysay sa amin ['Atho` Ibn As Sa`ib] mula sa [kanyang ama], mula kay [Abdullah bin 'Amru] sinabi niya; isang lalaki ang lumapit sa Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam at nagsabi: "Ako ay naparito upang magbigay ng katapatan sa iyo, at iniwan ko ang aking mga magulang na lumuluha." Sinabi niya: "Bumalik ka sa kanila, patawanin mo sila gaya ng pagpapaiyak mo sa kanila." At tumanggi siyang maging katapatan sa kanya.