Imam Ahmad : 6537
حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ عَنْ حَسَّانَ بْنِ عَطِيَّةَ عَنْ أَبِي كَبْشَةَ السَّلُولِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَرْبَعُونَ حَسَنَةً أَعْلَاهُنَّ مَنِيحَةُ الْعَنْزِ لَا يَعْمَلُ الْعَبْدُ بِحَسَنَةٍ مِنْهَا رَجَاءَ ثَوَابِهَا وَتَصْدِيقَ مَوْعُودِهَا إِلَّا أَدْخَلَهُ اللَّهُ بِهَا الْجَنَّةَ
Esan digu [Rauh]-ek [Al Auza'i] [Hassan bin 'Athiyah] [Abu Kabsyah As Saluli] [Abdullah bin 'Amru bin Al 'Ash]-etik [Abdullah bin 'Amru bin Al 'Ash]-etik, esan zuen; Allah sallallaahu 'alaihi wa Salam-en mezulariak esan zuen: "Berrogei adar daude ontasun-adar, guztien artean onena Manihatul 'Anz da - bere esneagatik maileguan ematen den aberea -, ezein zerbitzariak ezin du egintza onak egin ontasun-adar horietako batetik, Ala-ren saria eta promesaren esperoan soilik, Allah-ri bidaliko ez badio behintzat.