Imam Ahmad : 6443

حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا بْنُ عَدِيٍّ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ أَنَّ رَجُلًا قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَعْطَيْتُ أُمِّي حَدِيقَةً حَيَاتَهَا وَإِنَّهَا مَاتَتْ فَلَمْ تَتْرُكْ وَارِثًا غَيْرِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَبَتْ صَدَقَتُكَ وَرَجَعَتْ إِلَيْكَ حَدِيقَتُكَ

Isinalaysay sa amin [ni Zakaria bin 'Adiy] mula kay [Abdul Karim] mula kay ['Amr bin Syu'aib] mula sa [kanyang ama] mula sa [kanyang lolo], na may isang lalaking nagsabi: "O Sugo ng Allah, dati akong nagbibigay ng hardin sa aking ina noong siya ay nabubuhay pa, pagkatapos ay namatay siya at wala nang naging tagapagmana maliban sa akin?" Ang Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wa Salam ay sumagot: "Tinanggap na ang iyong kawanggawa, at ang hardin ay ibinalik na sa iyo."