Imam Ahmad : 6301
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ وَعَفَّانُ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو أَنَّ رَجُلًا جَاءَ فَقَالَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَلِمُحَمَّدٍ وَلَا تُشْرِكْ فِي رَحْمَتِكَ إِيَّانَا أَحَدًا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَائِلُهَا فَقَالَ الرَّجُلُ أَنَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَقَدْ حَجَبْتَهُنَّ عَنْ نَاسٍ كَثِيرٍ
Esan ziguten [Abdush Shomad] eta ['Affan]; esan digu [Hammad] ['Atho' Ibn As saa'ib] [bere aita] [Abdullah bin 'Amru]-tik, gizon bat etorri zela eta esan zuen: "O Allah, barkatu niri eta Mahoma eta ez sartu gurekin inor zure errukian". Sallallaahu 'Aliahi Wasallam Profetak galdetu zuen: 'Nor da hori esan zuen pertsona?' Gizonak erantzun zion: «Ni naiz». Orduan, Profetak esan zuen: «Jende askori eutsi diozu -Bere errukia-».