Imam Ahmad : 6273

حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ عَطَاءٍ عَنْ أَبِي سِنَانٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي الْهُذَيْلِ حَدَّثَنِي شَيْخٌ قَالَ دَخَلْتُ مَسْجِدًا بِالشَّامِ فَصَلَّيْتُ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ جَلَسْتُ فَجَاءَ شَيْخٌ يُصَلِّي إِلَى السَّارِيَةِ فَلَمَّا انْصَرَفَ ثَابَ النَّاسُ إِلَيْهِ فَسَأَلْتُ مَنْ هَذَا فَقَالُوا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو فَأَتَى رَسُولُ يَزِيدَ بْنِ مُعَاوِيَةَ فَقَالَ إِنَّ هَذَا يُرِيدُ أَنْ يَمْنَعَنِي أَنْ أُحَدِّثَكُمْ وَإِنَّ نَبِيَّكُمْ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ نَفْسٍ لَا تَشْبَعُ وَقَلْبٍ لَا يَخْشَعُ وَمِنْ عِلْمٍ لَا يَنْفَعُ وَمِنْ دُعَاءٍ لَا يُسْمَعُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ هَؤُلَاءِ الْأَرْبَعِ

আমাক কৈছে [হুছেইন বিন মহম্মদে] আমাক [ইয়াজিদ বিন আথা`] [আবু চিনান]ৰ পৰা [আব্দুল্লাহ বিন আবি আল হুদজাইলে] আমাক [এজন শ্বেইখ] কৈছে, তেওঁ কয়; ছিৰিয়াৰ এটা মছজিদত নামাজত সোমালোঁ, তাৰ পিছত দুটা ৰাকাআত নামাজ পঢ়িলোঁ, তাৰ পিছত বহিলোঁ, তাৰ পিছত এজন শ্বেখ আহি বেৰৰ ফালে মুখ কৰি নামাজ দিলে। তেওঁ প্ৰাৰ্থনা শেষ কৰাৰ পিছত মানুহবোৰ তেওঁৰ চাৰিওফালে গোট খালে, গতিকে মই ক’লোঁ, ‘এইজন কোন’। গতিকে তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে, ‘আব্দুল্লাহ বিন আমৰ’। তাৰ পিছত ইয়াজিদ বিন মুআৱিয়াৰ পৰা এজন ৰাছুল আহিল, তাৰ পিছত -[আব্দুল্লাহ বিন আমৰ]- ক’লে, ‘সঁচাকৈয়ে এই ব্যক্তিজনে মোক আপোনালোকক কোৱাত বাধা দিলে, যদিও আপোনাৰ নবী শ্বাল্লাহুলাহ আলাইহি ৱাছাল্লামে নামাজ দিলে: ‘আল্লাহুমমা ইন্নি আ’উদ্জু বিকা মিন নফচিন লা তাছিবা’ ৱা কালবিন লা ইয়াখছ্যা’ ৱা মীন 'ইলমিন লা য়ানফা' ৱা মিন ডু'আআ'ইন লা ইউছমা' আল্লাহুমমা ইন্নি আ'উদ্জু বিকা মিন হা'উলাআ'ইল আৰবা' -হে আল্লাহ, সঁচাকৈয়ে মই তোমাৰ ওচৰত আশ্ৰয় বিচাৰো যি কামনা কেতিয়াও তৃপ্ত নহয়, যি হৃদয় কেতিয়াও নম্ৰ নহয়, যি জ্ঞানৰ পৰা উপযোগী নহয় আৰু যি নামাজ শুনা নাযায় তাৰ পৰা। হে আল্লাহ, মই এই চাৰিটা বস্তুৰ পৰা আশ্ৰয় লওঁ-'।